ezgi
@ez_eirene
64 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayal kırıklığına uğradığım bir kitap oldu. Edebi dilden yoksun ve bayağı basit bir dille yazılmış. Diyaloglar hem çok basit hem çok gereksiz. Birkaç tarih bilgisi hatrına okuduğum bir kitap oldu. Polisiye ruhunu da tam yansıtamamış bu eserinde. Bir süre Ahmet Ümit okuyacağımı sanmıyorum.
Bu kitabı Hazal Kaya’nın bir fotoğrafında elinde görüp, Kendisine de başka kadınlar tarafından ‘şahane kitap önerisi’ olarak açıklama yazdığını görünce merakımı cezbettiği için almıştım.
Mesleğinin neden Ev Hanımı değil de Ev Anası olduğunu kıvrak, muzip, hicivli ve sade bir dille anlatan yazar, sanki içindeki birikenleri hiç soluk almadan yazıvermiş gibi. Yazar yazdıkça, okur okudukça şişkinliğini atıyor hissiyatına kapıldım. Oldukça keyifli bir okumaydı. Ev işlerinin görünmeyen emek olduğunu, her bir duyguyu bir ev işiyle somutlaştırmayı başarabilen yazarın kitabından yapacağım alıntı ne yazık ki başarısında olumsuzluğa müsebbip olmuş.
“Kızlarını okula göndermeyen o adamları biz doğurduk, seni aldatan o adamı doğuran da bir anaydı. Ben artık saçma sapan konuşan, kadınları aşağılayan hiçbir adama kızmıyorum, onu büyüten kadını bulup carlamak istiyorum. O büyüdüğünü sanan, şımarık çocuklara da acıyorum. Doğru düzgün insan büyütemeyen anaların eseri bu adamlar. Kabul edelim artık. Erkek milleti deyip suçlu aramayı kes!”
Yani oldu mu şimdi ? Ev içinde mesai saati olmadan cinnet geçirecek kadar çalışan kadını bir de sen yeriyorsun. Sanki çocuk bakmak, büyütmek, yetiştirmek yalnızca kadınların, anaların göreviymiş gibi aa Birgül ablacım, oldu mu hiç ? O dangoz erkekler işin sadece üreme kısmında mı faal olacak, peki ya sonrası ? Bu konu üzerine elbette bir değil onlarca kitap daha çıkar. Ancak bu söylevin kitabın başarısına gölge düşürdüğü aşikar.
herkes kitap yazmamalı, her kitap okunmamalı !
Okuduğum en boş kitaptı. Bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine okudum. Birkaç saatte bitti zira büyük puntosu ve basit anlatımıyla ilkokul çocuğunun okuyabileceği kalitede bir eserdi. Yazarın emeğine saygısızlık etmek istemem ama birçok sayfayı atlayarak okudum.
Kitabın girişinde Ortaçağ Avrupa’sında veba salgını, cadı avı, Yahudi soykırımı işleniyor. Başlangıç kısmı konu olarak ilgimi cezbetti ama sonrasında nasıl olduysa konudan konuya atladı.
Kitabın başkahramanlarından Başbakan diye bahsettiği karakterin RTE olduğunu düşünüyorum . Onca okunacak güzel kitap varken Bu kitapla zaman kaybetmeyin.
herkesin ama herkesin okuması gereken elzem bir eser. Çok isterdim bu kitap bir kurgu olsun ama maalesef bir çocuk psikiyatristinin tedavi ettiği çocukların hikayeleri… travmatik hayatların nasıl büyük bir sabırla ve büyük çabayla
iyileştiğini görüyoruz. Hayatta en önemli işin sağlıklı çocuklardan sağlıklı bireyler yetiştirmek olduğunu her ebeveyn ve adaylarına alanında uzman olarak gayet anlaşılır bir dille anlatıyor. İnsanların nasıl bir çevrede hangi koşullarda büyüdüğünü, tepkilerinin altında yatan sebepleri bilmiyoruz. Anlamıyoruz. Ama bolca yargılıyoruz. Empati kuramamak çağımızın hastalığı ne yazık ki. Kitapta sadece yürek burkan hayatları değil , beynin gelişimi, yaşanan travmaların ve stresin beyinde nelere yol açabileceğini, henüz bebekken doğru bağ kurmanın önemini okuyoruz, öğreniyoruz. 2022 okumalarınızın arasında muhakkak olmasını isterim.
Kitap Peyami Safa’nın otobiyografik romanıdır. İlk basımını Nazım Hikmet’e ithaf etmiştir.
Hasta bir gencin hastalığının üzerinde yarattığı tesiri zengin lisanıyla derin psikolojik tahliller yaparak anlatan yazar, size kendinizi hastane kapılarında sıra beklerken, hastane odasında ızdırap dolu günlerin geçmesini beklerken yalnızlığı ve acıyı aynı derecede hissettiriyor. Yalanı tüm kötülüklerin üstünde Gören bu genç bedbaht hayatındaki teselliyi kitaplarda buluyor ve bir gün çocukluk arkadaşı Nüzhet’e aşık olduğunu hissediyor. Ancak Nüzhet’in annesi kızını doktor Ragıp ile evlendirmek istiyor.bunu öğrenen gencin hastalığı üzüntüden ağırlaşıyor, 9.Hariciye Koğuşu’na yatıyor.
