xecê

Dostum, sen benim dostumsun ama nasıl sağlayabilirim ki anlamanı? Benim yolum senin yolun olmasa da, birlikte yürürüz, el ele.
Reklam
İşte böyle meczup oldum ben. Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu. Çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar.
Sen bana "Rüzgar batıya doğru esiyor." dediğinde, "Evet, batıya doğru esiyor." derim; çünkü ruhumun rüzgarın hafifliğine değil, denizin derinliğine sahip olduğunu bilmeni istemem.
"Memleketi Lübnan için 'Bir dağın değil, bir şiirin ismidir...' der Cibran."
Kadehimin boş olmasını kabullenebilirim ama yarım doldurulursa alınıyorum...
Reklam