Kullanamam ucuz özgürlüğü sana sığırınırım
Azarladığım bir dünyayı suya bırakıp
Günlük dövüşü en uygun yerinde keserek
Ve kan biraz akar durur, akmalıdır
Bir çaresizlik sanırım, öfkem büyür uğunurum
Oysa bir çiçek bir güzel dünyaya bakmalıdır
Ve kuytulardan, unutmaktan tek tek
Ölülerimiz toplanacaktır.
"Bir günde tam kırk dört kere gün batımı izlediğim oldu," demiştin bana.
Hemen ardından eklemiştin:
"Biliyor musun... insan çok üzgün olduğunda gün batımını izlemeyi daha çok seviyor."
Bunun üzerine sordum:
"O, gün batımını kırk dört kere izlediğin gün çok mu üzgündün?"
Ancak Küçük Prens yanıt vermedi.