“genellikle yetersizliklerimizi sürekli olarak göz önünde bulundurur, başkalarının bizlerde olmayan niteliklere sahip olduklarını düşünürüz. bizdeki tüm nitelikleri onlara yükler, sonra da sadece hayal gücümüzde var olan mükemmel ve mutlu insanlar yaratırız.”
kitabın amacını kavrayabilmek için kitaptan şu kesit bence yeterli olacaktır:
“tabiatları gereği dost olan, cevher ve yaratılışları itibariyle yekdiğerini seven hikmetle şeriat arasına kin, düşmanlık ve kavga sokmak suretiyle, kendilerini hikmete nisbet edenlerin şeriata verdikleri eza ve cefa çok daha fazla acıdır. aynı şekilde kendilerini şeriata nisbet eden pek çok cahil dost da ona eza ve cefa etmişlerdir. şeriata eza veren bu cahil dostlar, dinde mevcut olan fırka ve mezheplerdir. Allah lütfu ve merhameti ile hepsini düzeltsin, kendisini sevmeye herkesi muvaffak kılsın, tümünün kalplerini takva (ve Hakk korkusu) üzerine birleştirsin, hepsini kin ve nefret duygularından uzaklaştırsın.”