Bir zehir
Birikir odalarda,
Almaz ki versin rüzgara
Rüzgar deli değil.
Birden yayılır kanda
Kararır dört yan.
Bir çöküntü başlar yaşamanda
Her şeyin değersizleştiği an.
Deniz mi bu, geçilmez
Aşılmaz dağ mı?
Tam bana göre, uyuşuk..
Miskinlik gibi var mı?
Nedir seni saran bu sis
Yok dünyalarda tad.
Kuvvetsiz..
Böyle daha rahat.
Yaşamışım kaç para
Mezar taşları neci?
Deli gibi sarılsam da hayata
Kalacak nesi var ki?
Kitaplar seslenir, yüksekten, mağrur:
-Gel bize, kurtul, gel!
Almanızda bırakmanız bir olur,
Böyle daha güzel.