Reklam
Daha sonra yapılacak bir şey için şu an erdemli bir hedef koymak kadar mutluluk verici bir şey yoktur. "Yarın koşuya çıkacağım." "O ödevi yarın yapacağım." "O raporu daha sonra yazarım." Şimdi mutlu ol, sonra öde (veya duruma göre hiç ödeme). "Zihinsel zaman yolculuğu" meselesini kıvıramadıkça, yani bir işe niyetlenirken ileride o iş için eyleme geçtiğimiz sırada kendimizi nasıl hissedeceğimizi daha net bir şekilde bilemediğimiz müddetçe, boş yere savsaklamaya devam etmemiz de pek şaşırtıcı olmayacaktır.
Bu kitap büyük bir beklentiyle elime aldığım ama beni hiçbir noktada içine çekemeyen bir kitap oldu. Kitaplar ve kitapçılar üzerine kurulu bir hikâyeden sıcak bir atmosfer, içten karakterler ve edebi tat beklerken; karşıma yapay diyaloglarla dolu, derinlikten uzak, neredeyse zorlama bir metin çıktı. Karakterler sadece konuşuyordu ama ne söyledikleri anlamlıydı ne de bu konuşmalar bende bir iz bıraktı. Sayfalar ilerledikçe okuma hevesim değil, sadece bitirme isteğim arttı. Bitirdikten sonra zihnimi meşgul etmemesi dışında bana pek bir şey katmadığını açıkça söyleyebilirim.
