Klasikler güzeldir, okuyan bir daha okur, etkisinden asla kurtulamaz yorumları ile yücelttigimiz bazı kitaplar var! Bilinmeyen bir kadının mektubu ' kitabının da onlardan biri olduğunu düşünüyorum.
Stefan Zweig klasik kitaplar arasında en sevdiğim yazarlardan. Yavaş yavaş kitaplarını okudukça onunla daha iyi tanışıyor ve anlaşıyoruz. Yazı dili, kalemi kesinlikle çok etkili ve sürükleyici. Bu kitapta da aynı şekilde kitabın kendisinden çok! kelimeler, sözcükler beni etkiledi. Bazı yerleri defalarca okudum. Eğer yazar tamda o noktada bunu yazmamış olsa içindeki duyguyu başka hiç bir şekilde ifade edemez ve bana geçiremezdi dedim kendi kendime...
Ancak, kitabin eleştirisine geçecek olursam ilk olarak çokca uzun. Kitap kısa ama mevzu uzun... Baştan sona kadının yazdığı mektuptan ve mektupta tamamen saplantılı hale gelmiş olan aşkından bahsediyor.
Sözcükler yerli yerinde olsa da kendini tekrar etmiş olan çok fazla bölüm vardı ve bu beni sıktı. Detay yada tekrarlama sevmediğim için daha net anlaşılır ve öz söylentilerin olmasını tercih ederdim. Okuyacak ve satın alacak olanlara bunlarda ek fikir olsun.
Sağlıkla kalın.