Loc’hlaith
@falka
Dokuzluların gücü adına.·448 syf.·
10/10
2019 34. kitabı
İngilizce okudum üstüne Türkçe okudum, keşke başka diller bilsem de o dillerde de sıfırdan okuyormuş gibi tekrar okusam diyorum. Üçüncü kitapta bir yükseliş başlıyor seride. Aralıksız beşinci kitaba kadar gidiyor. Bu yükselişin ilk kitabında yeni Mac’e hoş geldin diyoruz. Kesinlikle yeni halini daha çok sevdim. O pembe halinle bu dünyada ayakta kalman zordu güzelim. :) Barrons... Bu kitapta öncekilere göre biraz daha sevdim kendisini. En azından sevgisini belli etmeye başladı bu da bir şey değil mi? Dokuzluları çok merak ediyorum. Okuyun efendim bu seri, çok şey kaybediyorsunuz. Bu kadarını söylüyorum.
Reklam
Işıkta kalın!
Perileri sever misiniz? Tekrar düşünün! :) Tatlı perilere olan inancınızı ve onları görme umutlarınızı kenara atın. Bu dünyada en iyi peri, ölü peri. Gizemli bir telefon mesajı, büyük bir kayıp ile korkunç bir dünyanın kapılarına aralayan Mac, hiç gitmemesi gereken yer olan Dublin’e gider ve macera başlar. Hem de hızla . Kız kardeşinin katilini ararken onlarca manyak yaratıkla dolu bir yeraltı dünyasına girer ve aradığını bulmak için mafyaların- katillerin- gölgelerin ve perilerin dahil olduğu bir oyunda yerini alır. Dışarıdan sahip olduğu barbie bebek görüntüsü, pembe tırnakları, sarı saçları ile kimse hayatta kalmasına ihtimal vermez fakat Mac’in şeker paketiyle kaplı görüntüsünün altında büyük güç ve eşsiz bir yetenekler saklıdır. Bu yolda Barrons yanındadır ama aslında sırtını dayadığı kişi oyundaki en tehlikeli avcıdır. :) Kulağa güzel geliyor değil mi? Bir de okurken görün. :)
2012 yılında okumaya başladım bu seriyi. 9 lira gibi bir fiyata satılıyordu, Epsilon seriye devam etmeme kararı alınca ucuz kitap ucuz kitaptır deyip başlamıştım. İlk iki kitap güzel işte seviyesindeydi ama bu... Benim için serinin tam anlamıyla başladığı kitap; bu. Açıkçası bu kitaba hatta finaline kadar seriyi eğlencesine okuyordum ama o final! O FİNAL! Sonunda elimde kitap öylece kaldım. Sarsıldım, üzüldüm, acı çektim ve serinin bağımlısı oldum. Aylarca devam Kitabının çıkmazsını bekledim. Artemis yayınları sonunda seriyi aldı da rahat ettik. (Teşekkürler Artemis, bu arada keşke kapaklara daha çok özen gösterseydin.)
Her neyse asıl konuya gelelim. Bu kitap ile seri bir eşiği atladı. Sonrasında hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Aksiyon, dram, olay örgüsü, dünyası cidden müthişti. Okuyun, okutun.
Ölümcül merhamet’ten bir tık daha iyi fakat onunla aynı hisleri veren diğer kitap Zehir Ustası. Yani ne desem ne anlatsam bilemiyorum. Çok büyük hayal kırıklığı oldu. Cam Şato gibi başladı, ama onun kadar sarmadı. Aksiyon , macera ve gizemi aynı anda barındırıp da nasıl sürükleyici olmamak gibi bir başarı elde ettiğini bilmediğim bir kitap... Önermem diyemem, genel hatlarıyla beğenilen çoğu seriden iyi. Ama bana göre değildi.
Bu kadar gizem beni bayar.·492 syf.·
3/10
2019 33. kitabı
Çok büyük hevesle başlayıp hiç beğenmediğim aynı türde ikinci kitap bu. Güçlü bir kadın karaktere sahip bir kitabı okuyamama ihtimalim yok diyordum. Meğer varmış. Hiç sarmadı beni kitap. Ne karakterler, ne olay örgüsü, ne gidişat. Diyaloglar sığ, karakterler fazla gizemli hatta öyle gizemliler ki kendileri bile çözememiş gizemlerini böyle ortada dolanıyorlar. Kitabı sürüne sürüne okudum. Arada birkaç kitap bitirip döndüm falan ama bu sefer öncesinde ne olduğunu unuttum. Neler olup nereye gittiğini ne olay dönüp kurgusunun ne yönde ilerlediğini çözemediğim nadir kitaplardan biri oldu Ölümcül Merhamet. Ben sevmedim.