Bir kere teşebbüsünüz temelden yanlıştır. Çünkü Türk kültürünün kaynak eserlerini isterken bunun "yeni kuşakların kolayca anlayabileceği bir dilde" olmasını şart koşuyorsunuz. Yeni kuşakların seçkin bir küçük bölümü dışında kalanları 1000 kelimeyle konuşan gençler olduğu için bunların anlayacağı şekilde eser yazmak veya hazır-lamak fikir ve duygu bakımından düşmek, alçalmak mânâsına gelir. Halbuki gaye onların seviyesine inmek değil, onları yukarıya çekip çıkarmak olacaktır ki, bu da eserleri alabildiğine sadeleştirmek, yani basitleştirmekle asla sağlanamaz. Bu "Bin Kelimeli Millet", İngilizce yahut İspanyolcayı bilmediği halde İngiliz, Amerikan ve Arjantin şarkılarını mükemmelen ırlıyor. Demek ki kendisine ait olanı da öğrenecek kabiliyeti var demektir. Öğrensin!.. Kültür dizisi dip notları ve açıklamalarla onlara kılavuzluk edebilir ve "malak", "buzağı", "tay", "sıpa", "küşek", "palaz" kelimelerini bilmeyerek ayı yav-rusu, inek yavrusu, at yavrusu, eşek yavrusu, deve yav-rusu, kaz yavrusu diye işin içinden sıyrılan kültürsüz kuşaklar kendi dillerinin zenginliğini kendi kendilerini öğrenmek mecburiyetinde tutulur. Sınavlarda bunlara tümleç, özne uydurmaları yerine "kısrak neye derler?", "boz ve kumral hangi renklerdir?", "hangi hayvanların yavrusuna enik denir?", "bıkmak, usanmak ve bezmek arasındaki farklar nelerdir?" gibi sorular sorulur ve "dövüş-türülmek", "koşturulabilmek" gibi Türkçe kelimelerin Batı dillerinde, Arapça ve Acemcede kaç kelimeyle ifade edildiği öğretilir, bir cümlede "fiil"i sona getirerek konuşmanın büyük bir zihin ve muhakeme üstünlüğü olduğu anlatılır, sözün kısası, dilin kutsal nesne olduğu beyinlerine işlenir.
Buram buram...
Socrates mesela karşı çıkıyor parfüm kullanımına ve bir köleyle sahibi arasındaki farkın parfüm vasıtasıyla ortadan kalktığına işaret ediyor. "Bir köle ile bir özgür insanı parfümlersen, doğuştan gelen farklar belirsizleşir" diyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İncinmenin birçok çeşidi vardır. Hani böyle küçük farklar... Biri bir şey biliyordur, çünkü daha şanslı koşullarda doğmuş ve gerçek eğitimi oluşturan o ince sırra vâkıf olma fırsatını yakalamıştır. Öte yandan diğeri sadece dersini öğrenmiştir. Bu da vardır. İnsan her şeyi öğrenene dek ömür geçip gider.
Bir şarkı ne zaman güzel değildir
Sonu olduğu zaman
Sonu yoktur çünkü güzel şarkıların
Çatışmanın, her iki tarafın da galip geleceği bir biçimde sonuçlanmasının temelinde "dinleme becerisi" yatar. İnsanları dinlemek onlara kendi bakış açılarını ortaya koyma, ne istediklerini ve neden istediklerini açıklama fırsatı verir. Yapıcı bir çatışmaya yönelebilmek için çatışmaya yol açan ve çözümü etkileyen aşağıdaki dört faktörü çok iyi anlamak gerekir.
Kişisel boyut: Bir çalışanın "belirlenmiş hedeflere ulaşamaması" objektif bir çatışmanın konusudur. Ancak çalışanın "davranışları"nın eleştirilmesi çatışmanın kişisel boyutunu oluşturur. Çatışmaların yapıcı biçimde çözülmesi için bu boyutların birbirinden ayrı ele alınması önem taşır.
Tartışma süresi: İnsanlar özellikle seçeneklerinin sınırlı olduğuna inandıkları durumlarda daha çok tartışır. Tartışma uzadıkça başlangıç pozisyonlarının dışına çıkamayacak duruma gelirler. Fikir tartışması olarak başlayan çatışmaların büyük çoğunluğu kısa bir süre sonra "ego çatışması"na dönüşür.
Mevcut şartlar: Taraflar arasındaki ilişkinin derinliği, geçmiş ilişkilerde yaşanan kızgınlık ve tarafların temsil ettiği güçler arasındaki fark şartları belirler.
Kişilik ve tutumlar: Farklı kişilikler sorunun farklı algılanmasına, dolayısıyla da farklı çözüm önerileri getirilmesine yol açar. Bu nedenle kişilik, davranış biçimleri ve tutumlar arasındaki farklar da çatışmanın çözümünü kolaylaştırabilir veya zorlaştırabilir. Çözümü kolaylaştıran davranış özelliği "kendini kontrol edebilme" becerisidir. Bir çatışmayı yapıcı bir şekilde çözmek, çatışma durumunda kişinin nasıl davrandığıyla ilgili benlik algısını geliştirmesine bağlıdır.
Sayfa 206 - R. M. Bramson, Coping with Difficult People, Ballantine Book, 2001.
