Gönül ister ki her kelimenin kökü Türkçe olsun, fakat olması da mümkün değildir. Böyle olunca kökü başka dillerde fakat işlenişi Türkçede olan , asırlar ve çağlar boyu Türkçeleşmiş kelimelere saygı duymak, bir milli terbiye vazifesi, bir milli ve medeni vicdan borcudur.
Türk çocuklarının çeşitli kutuplara bölünerek kendi vatanında birbirlerine, düşman kesilmeleri, eğer bu söylediğimiz sâhalarda bu yanlışlar yapılmasaydı, bugün istesek de varamayacağımız bir netîce olurdu.
Yıllarca evvel, Türkiye'de tek ve güzel bir lisan varken, yabancı ideolojilerin Türk gençliğine en yalçın kayalara çarpar gibi tesîr edemeyişi de bundandı: Çocuklarımız, dil vâsıtasıyle yapılan her hîleyi anlayacak bilgideydiler. Bu vatanın bütün çevresini saran solun giremediği tek tılsımlı belde bu yüzden yalnız Türkiye topraklarıydı.