fasulye

fasulye

, bir kitap okudu
Puan vermedi·232 syf.·
2024 67. kitabı
Yakup Kadri Karaosmanoğlu
7.8/10 · 21,8bin okunma
Reklam
2261192
benim içimi ne bulandırıyor bilmiyorum. doğru, yine 'bilmemekler'imle geldim. lanetlenmis hissediyorum. kötülük, mutsuzluk mıknatısı gibiyim. haset dolu, kötülük... toparlayamiyorum kendimi. ait olmadığım yere aslinda civiyle cakiliyim ya, sokemiyorum, sokulemiyorum oradan. cok zoruma gidiyor, zorunda kaldıklarım. kendimi tamamlamak için her sabah yenidoganlara karistigim gunun sonunda yine o tamamlanamayanlar çöplüğünde bitiriyorum günümü, gözyaşlarımla beraber. bu nasıl bir eziklik, bu nasil bir eksiklik. bu kadar aciz olanin bu kadar aynaya bakmaması gerekirdi. oysa benim bir ânım yok kendimi görmediğim. kopamiyorum kendimden. kendimi cok sevmeme ragmen, ayrımını yapamadiklarim yüzünden. çalkantılarim ile sevdiklerim büsbütün sarılı. ben neyi nereden sokmeye calisiyorum. bu karmasada ben hicbir sey olmaya devam ediyorum ümit edip edip.
Uzun İhsan Efendi oğluna, "Buradan gitmek istediğini biliyorum oğlum" dedi, "Kendi­me hakim olabilseydim belki de seni, çoktan içine girdiğin bu maceraya bırakmazdım. Sana olan sevgim biricik oğlumu tehlikeye atmama engel oluyor. Ama bilmek ve şahit olmak en büyük mutluluktur. Macera ise büyük bir ibadettir; çün­kü O'nun eserini tanımanın başka bir yolu olduğunu göre­bilmiş değilim. Kendi payıma ben, dünyayı rüyalarımla keş­fetmeye çalıştım. Bu, yeterince cesur olamadığımın bir gös­tergesi olabilir. Aynı hatayı senin de yapmana yolaçmak is­temiyorum. Sana izin veriyorum, git. Git ve benim göreme­diklerimi gör, benim dokunamadıklarıma dokun, seveme­diklerimi sev ve hatta, bu babanın çekmeye cesaret edemedi­ği acılan çek. Dünyadan ve onun binbir halinden korkma".