fasulye
@fasulyegg
üniversite
29 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Eskiden kendime neden en çok kırk ile elli yaşları arasındaki insanlara karşı antipati duyduğumu sorardım sık sık. Şimdi sebebini biliyorum. Ya kariyerlerinin doruğuna ulaşıp tahammül edilemez hale gelmiş ya da kariyer yapmayı başaramayıp tahammül edilemez hale gelmiş insanlar bunlar.
‘Bilsin her kim okuyorsa... Çoktu zaafları ama iyi bir insandı aslında.’
On yaşlarında küçük bir kız çocuğu ufak bir hırsızlık yapar: Satıcının gözü önünde, bir çikolata paketini aşırır. Satıcı, küçük kızı azarlayıp, bu olayı annesine anlatmakla kızı tehdit eder. Bu hırsızlığın dürtüsel ve uyumsuz biçimi, olayın hemen nevroz olarak tanımlanmasını olanaklı kılıyor. Öznenin kişisel tarihi açıkça göstermektedir ki, bu belirti, iki davranışın kesişme noktasında bulunmaktadır. Bir tarafta kendisine bahşedilmeyen bir anne şefkatine sahip olma arzusu ki, burada bu arzuyu çoğu kez olduğu gibi, bir gıda nesnesi sembolize etmektedir diğer tarafta ise bu şefkati elde etmek için, saldırganlığın ardından gelen bütün suçluluk tepkileri vardır. Bu iki davranış arasında belirti, bir uzlaşma olarak görünecektir. Çocuk, bu aşırına eylemini gerçekleştirerek, şefkat ihtiyacını açığa çıkaracak; ancak aynı zamanda, bu küçük hırsızlığı, yakalanmasına olanak verecek şekilde yaptığı için suçluluk duygusuna yönelik eğilimlerini de serbest bırakacaktır.
Anlatmak ya da sadece konuşmak ve hatta daha da basit bir şekilde, bir emir vermek, hiç de kolay bir şey değildir, ilk başta, benim dahil olmadığım ancak bir diğerinin benim yerime dahil olabileceği bir dünyaya, bir olaya ya da kurulu bir düzene atıfta bulunmak gerekir. Öyleyse, ötekinin bakış açısını bilmeli, kendiminkine dahil etmeliyim. Aynı zamanda, kendi eylemimi (verilen emir), bu emri yerine getirecek olan ötekinin potansiyel davranışını düşünerek ele almalıyım. Dahası, bir emir vermek, her zaman için bu emri algılayacak bir kulağı, anlayacak bir zekâyı ve emri yerine getirecek bir bedenin varlığını gerekli kılar. İtaat etme potansiyeli, emir verme eylemine içkin durumdadır. Doğrusu, şimdiki zamana yönelik dikkat, hikâye ve söz türünden, görünüşte bu son derece basit davranışlar, temelde tüm toplumsal davranışlarda bulunan bir tür ikiliğe sahiptir. Öyleyse, psikastenik, şimdiki zamana odaklanmada büyük güçlük yaşıyorsa bunun nedeni, bu odaklanmanın içinde barındırdığı toplumsallıktır.
Avlanma sırasında, bir av hayvanını öldürmek bir davranıştır. Bu olay gerçekleştikten sonra, bir av hayvanının öldürüldüğünü anlatmak, başka bir davranışa örnektir. Ancak, avı takip edip öldürürken, başkalarına daha sonra övünmek amacıyla, avın takip edilip öldürüldüğünü kendi kendine anlatmak; aynı anda hem gerçekten avlanma faaliyetini yürütüp hem de bunun sanal düzlemde hikâyesini yürütmek bir çifte operasyondur. Bu çifte operasyon, diğer ikisinden çok daha komplike olduğu halde, en basitiymiş gibi görünür. İşte bu, şimdiki zamanda yapılan davranışla, bu davranışın bir geleceği olacağı — daha sonra geçmiş bir olay olarak anlatılabileceği— bilincinin iç içe geçip çakıştığı, tüm gelip geçici davranışların tohumunu oluşturan şimdiki zamanının davranışıdır.