fasulye
@fasulyegg
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
kitapları okuduktan sonra hayat ile, insanlar ile, yaşamak ile sindiririm onları. kısacası uzun zaman alır anlamam. kaç gündür içimde anlam veremedim bir kırgınlık, bir çekilme vardı. daha doğrusu bunların verdiği bir hoşluk, neşe... nasıl ifade etsem, huzurluydum ama anlamsızdı işte. ancak şimdi tanimlayabiliyorum bunu. kusmek... yasar kemal'in deniz kustu kitabini okuduktan sonra pek iyi yorumlar yapmamıştım. ama bunca zamandır bilmedigim bir şeyi soyluyormus bana, kusmenin ne olduğunu. ben kusmek konusmamak saniyordum, meğer yuz cevirmek imis. meğer kusmek biraz umutsuzluk, biraz geç kalinmasiymis, hem biraz burukluk ama çokça boş vermekmis.
hayatima kuslugu kattı yasar kemal. ben hep susuyormusum, kirginligima kusmek diyormusum.
bazen umutsuzluklarin en karanlığına bulaniyorum. bir şekilde tutundugum tek sey olanlarin bana bir yararı olmayacagini yahut bir sekilde her noktasina eristigimi ve hepsini cok iyi anladigimi dusunuyorum. hani buradan bana artik ekmek cikmaz noktasina geliyorum. ruhumun ekmegi de bu tutunmaklar olunca insan ekmegini yiyemeyeceği şeyi de daha kolay bırakıyor. sonra işte bazen bu boşluğa uzanmaya, sertlesip sogumaya kapi aralayabiliyor. en azindan minik bir fikir olarak bile olsa etkisi hic istenmeyen misafirin kapını arsizca tiklamasi gibi. fakat insanın sıkı dostlari olmali değil mi? tutunmayı biraksan da yakani birakmayan, her gece ekmegin var mi bakmaya gelen kimi zaman seni yok sayabilecek kadar yalnızlığa kimsesizlige saygi duyan baglar. iste onları birakmaktan, onlardan ekmek cikmayacagini dusunmekten bahsediyorum. biraz karmasiklasiyor bundan sonrasi. cunku hem "..." hem de "..." seklinde ifade edilen seyler karmasadan ibaret yalnizca.
sonra efenim işte bu karmasik baglar bana bugun bir yigin ekmekle geldi. cokkk uzun zamandir ışıkları sönük bir mahallede yasiyorum sanıyordum. meğer hizla elimde ne var ne yok sindirmemi ve bir minik varlik kuşkusuna, simarikligin verdiği bulanik bir anlam kargaşasina dusmemi bekliyormus bu fazla bilge komsular. zamanlamlari da epey yerinde oluyor bu bilginlerin. doğrusu nasil bir mahalleye düştüm bilmiyorum.
ben neler oldugunu düşünmeye vakit bulamamisken 'yol' 'yoldakiler' neymis anladim.
dumduz bir yol, arada konakliyorsun, duruyorsun, gunlerce orada yaşıyorsun. sonra bir gün iyisiyle kötüsüyle orayı ardinda birakiyorsun. büsbüyük bir belirsizligin icinde duzunu kaybetmeden yol almaya devam ediyorsun. fakat belli olan bir sey var elinde. ilerlemeyi kafasına koymus kisinin önünde puslu bir yol olsa da koymuş ya kafasina,
