Reklam
Rivyalı WitcherAlıntı
Velerad öfkeyle soludu: "Witcher sembolün var mı?"
Yabancı elini yeniden tuniğinin içine atıp gümüş zincire asılı bir madalyon çıkardı. Madalyonun üzerinde, dişlerini gösteren bir kurt kafası vardı.
"Bir adın var mı? Ne olduğu önemli değil, merakımdan sormuyorum ama bilirsem konuşmamızın akışı kolaylaşır."
"Adım Geralt."
"Geralt olsun, bence hava hoş. Aksanına bakılırsa Rivyalısın, öyle değil mi?"
"Rivyalıyım."
-
Velerad snorted with anger.
''You carry the witcher's emblem"
The stranger reached into his jerkin once more and pulled out a round medallion on a silver chain.
It pictured the head of a wolf, baring its fangs.
'And do you have a name?
Any name will do, it's simply to make conversation easier.'
''My name is Geralt.''
''Geralt, then.
Of Rivia I gather, from your accent?''
''Of Rivia.''
Rivyalı YabancıAlıntı
"Ne istiyorsun?”
"Bira," dedi yabancı. Berbat bir sesi vardı.
Meyhaneci ellerini keten önlüğüne silip çatlak bir toprak sürahiye bira doldurdu.
Yabancı yaşlı değildi ama saçları neredeyse bembeyaz olmuştu. Pelerininin altına boyundan ve omuzlardan bağcıklı, epeyce yıpranmış deriden bir tunik giymişti. Pelerinini çıkarırken, omzundan geçirdiği kayışa bağlı bir kılıç taşıdığı oradaki insanların gözünden kaçmamıştı. Bu sıradan bir şeydi, Vizima'da hemen hemen herkesin üzerinde silah olurdu ancak kimse kılıcını sırtında yay ya da sadak gibi taşımazdı.
Yabancı, masadaki birkaç müşterinin yanına oturmadı; barda ayakta durmayı sürdürüp meyhaneciyi keskin bakışlarla süzdü.
Sonra sürahiden bir yudum aldı.
"Kalacak bir yer arıyorum."
"Boş yatak yok," diye homurdandı hancı. Gözlerini müşterinin çamur içindeki çizmelerinden ayırmıyordu. "Eski Narakort'a bir bak."
"Burada kalmayı yeğlerim."
"Yer yok." Hancı yabancının aksanını sonunda çözmüştü; adam Rivyalıydı.
Mantığın SesiAlıntı
Kız odanın kapısından usulca, çok dikkatli ve sessiz adımlarla girip âdeta bir hayalet gibi içeriye süzüldü. Hareketlerine eşlik eden tek ses, çıplak tenine sürtünen pelerinden çıkıyordu. Ama bu küçücük, belli belirsiz hışırtı Witcher'ı uyandırmaya, daha doğrusu tavşan uykusundan sıçratmaya yetmişti. Aslında uyku denemezdi onunkine; dipsiz derinliklerde yuvarlanırmışçasına tekdüze hareketlerle sallanıyor, durgun bir denizin zemini ile yüzeyi arasında usulca dalgalanan yosundan çilelerin tam ortasında uçuyordu âdeta.
Reklam