Bu bakış istemsizdi. Olga'ya bakmama gücünü bulamıyordu kendinde.
Tanrım, ne kadar da tatlı! Böyleleri de varmış dünyada! diye geçirdi aklından. Bakışlarından dehşete düştüğü okunuyordu. Bu beyazlık, bu gözler... Sanki karanlık bir kuyunun dibindeymiş gibi parlıyor bir şeyle... Ruhla galiba! Gülüşünü bir kitap gibi okumak mümkün. Gülüşün arkasındaki o dişler; yüzü... Omuzlarına ne kadar zerafetle oturuyor, bir çiçek gibi salınıyor, esans saçıyor...