"İnsanoğlunun gözü hiç doymaz, ne kadar çok versen o kadar çok ister," denirdi hep. Sanki kötü bir şeymiş gibi. Oysa insanoğlunu diğer türlerden ayıran, sahip olduklarıyla yetinen hayvanlara üstün kılan da bu özelliği değil miydi?
Bir şeyi çok fazla istemek iyi değildi, isteğin fazlası, şansı kaçırabilirdi, insan bir şeyi tam ölçüsünde istemeli, Tanrı'yı tanrıları kızdırmamalıydı.
" Ne yani, etrafımızda her şey fokurdarken, hareket halindeyken oturup gülü, bülbülü ya da bir kış sabahını mı betimlememizi talep ediyorsunuz? Şu anda toplumun anatomisini bütün çıplaklığıyla gözler önüne sermemiz gerekiyor; şarkı söyleminin sırası değil."