Böylece dünya benim için üçe ayrıldı: Birincisi, sadece benim için icat edilmiş olan kurallara uygun yaşadığım ve nedendir bilmem, asla uyum sağlayamadığım, köle olduğum dünya; sonra ikincisi sizin yaşadığınız, yönetmekle, emirler verilmesiyle ve bunlara uyulmamasına kızılmasıyla ilgili olan, benden alabildiğine uzak dünya; son olarak herkesin mutlu yaşadığı, emirlerden ve itaat etmekten azade olduğu üçüncü dünya.
Her çağda iyilikten ve barıştan rahatsız olanlar daima vardır, olacaktır.
Aynı anne ve babanın büyüttüğü iki öz çocuğunun bile Kabil ile Habil gibi farklı karakterli olduğu bu dünyada, kötülüğü küçümsemek aptallıktır.
Ancak bir çocuğa değerli olduğunu anlatmanın çeşitli yollarından biri onu dinlemek ve onunla konuşmaktır. Konuşurken çocuğun gözlerine bakmak, ona bunu hissettirmek çok önemlidir ve bunun için de onun önünde eğilmek şarttır."