“Balolarda insanlar sadece eğlenmek ve dans etmekle kalmıyorlardı, asırlardır erkek erkeğe içki içerek eğlenmiş ve eğlenceyi hep sarhoş olup nara atarak, kurşun sıkarak, şiddetle veya hüzünle sonlandırmış bir ataerkil millet, şimdi kadınıyla birlikte eğlenmeyi öğreniyordu. Kadınıyla birlikte içmeyi, dans etmeyi, hatta coşmayı ve buna rağmen terbiye sınırları içinde kalmayı, ölçülü olmayı öğreniyordu.”
“İnsanlardan itimadınızı çekip almakta belki haklısınız. Fakat bunun istisnaları yok mu? Olamaz mı? Unutmayın ki siz de bu insanlardan birisiniz... Yaptığınız nihayet manasız bir bencillik olabilir.”
Belki bu da kafiydi. Bir insana bir insan herhalde yeterdi. Fakat o da olmayınca? Her şeyin bir hayal, aldatıcı bir rüya, tam bir vehim olduğu meydana çıkınca ne yapılabilirdi?