“İnsan neyle yaşar, bunu anlamam uzun sürdü.
İlk başta sandım ki insanı yaşatan aklıdır; sonra sandım ki insanı yaşatan gücüdür; daha sonra sandım ki insanı yaşatan iradesidir.
Ama sonunda gördüm ki insanı yaşatan ne akıl, ne güç, ne de iradedir.
İnsanı yaşatan tek şey sevgidir.
Çünkü Tanrı insana yaşamı vermiştir ve Tanrı sevgidir.
İnsan Tanrı’ya ancak sevgide yaklaşır.”
“Zihin, vücut üzerindeki en güçlü şifacıdır. Bilinçaltımıza yerleşmiş inançlar, çoğu zaman farkında bile olmadığımız şekilde, bedenimizin kimyasal dengesini değiştirir. Düşüncelerimiz kelimenin tam anlamıyla hücrelerimize emir verir. Bu nedenle iyileşme yalnızca ilaçla değil, algının değişmesiyle başlar.”
“Ruhsal büyüme bir yolculuktur, varılacak bir yer değildir.
Her gün biraz daha ‘ölürsün’ eski benliğine;
her gün biraz daha yaklaşır yeni benliğin doğumuna.
İşte bu, yuvaya giden yoldur —
kendi içindeki Tanrı’ya dönüş yolculuğu.”
"Büyük bir usta olmak istiyoruz — hemen olmak istiyoruz.
Ama iyileşme böyle bir süreç değil ki.
Pek çok kez ne kendimize ne başkalarına iyi gözükmediğimiz anlar olacak.
Kendimizden böyle anların hiç olmamasını beklemeyi bırakmaya ihtiyacımız var.
Hem iyileşmek hem de aynı anda ‘iyi gözükmek’ imkansızdır."