Bu oydu.Bir an kadar gördüğüm yüzü,sisli kafamda bir şimşek gibi çakmıştı.Bu,yabankedisi kürkünün içinde,soluk yüzlü,siyah gözleri ve uzunca burnu ile,sergide gördüğüm resmin ta kendisi,”Kürk Mantolu Madonna”ydı.Yüzünde o kendine mahsus hazin ve bıkkın ifade ile,etrafının farkında değilmiş gibi yürüyordu.
İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense,körler gibi rasgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin varlığından haberdar olmayı tercih ediyorlar.