Fatoş Blgn
@fatosbilgin
Şu anda okuduğu kitaplar
...Bu belgede bahsedilen belki de en dokunaklı olay ise,bir köyde Hristiyanlar arasında canlı kalmış tek müslüman olan yaşlı bir adamın,Osmanlı subayını görünce ağlayarak yanına gelmesidir.
Reklam
...Bize köylerin dışında rastladığımız her Türk’ü,silahsız bile olsa,casus sayıp öldürme emri verilmişti.
Katliamın izleriTarih
Edeköy halkı için katliam ve acılara son veren,Mustafa Kemal Atatürk olmuştur.Bu yüzden 10 Kasım 1938 günü çok yoğun duygularla yaşanır Edeköy’de.
Lütfiye Tezel o günü şöyle anlatıyor:
“Atatürk öldüğünde 13 yaşındaydım.Bayraklar yarıya indi okulda.Eve geldiğimde annemler ağlaşıyorlardı.Ben de ağlamaa başladım.’Biz bir katliam gördük gene mi görücez?Atatürk bizi kurtardı,Atatürk gitmiş,biz gene mi katliam görücez diye ağlaştı annem hep.Ağlaşmaz mı?”
Katliamın izleriTarih
Ninem otururdu Meriç’in başına,Sofulu’ya bakardı ağlardı.
“Kanlı Sofulu!”derdi,”hem canımızı aldın,hem malımızı aldın!”derdi.”Beni evlatsız bıraktın!”derdi,ağlardı.
“İnsanoğlu,”derdi “taştan pek!Her şeye dayanıyo...”derdi.”Bıçağı taşa vurmuşlar taş dayanmamış,insanlar dayanıyo işte!”derdi.
Katliam Sonrası Edeköy’ün ve Kurtulanların DurumuTarih
Kurtulanların bir bölümü yakın köylerde ya da kasabalarda yaşayan akrabalarının yanına yerleşir.Gidecek yeri olmayanlar Edeköy’e dönerler.Köyde yıkılmış,yakılmış evlerle ve ağızına kadar ceset dolu kuyularla karşılaşırlar.Açtıkları kapıların arkasından,tanıdıklarının,komşularının,akrabalarının cesetleri çıkar.Kuyulardaki,evlerdeki cesetleri gömecek yeterli insan yoktur.Kapılar kapatılır,kuyular kullanılmaz.
Reklam