Her şeyin ulaşılabilir olduğu bir dünyada hiç bir şeyin anlamı yoktur. Ben keyif aramıyorum. Gerçek tehlike istiyorum, özgürlük istiyorum, iyilik istiyorum.
O zamanlar bilmiyordum. Birini tekrar düzelemeyecek kadar kötü kırabileceğimi. İnsan, sadece var olarak diğer bir insanda dönüşü olmayan yaralar açabiliyordu...
Sarsıntılar değil miydi kabuğumuzu bir bir soyan ve o en içte , en görünmezde olan gücü açığa çıkaran? Hayatın darbeleri olmasa nasıl dönüşecektik kendimize?.
Hayat daima bir seçimdi. Konfor alaının içinde hee nefeste ölenlerden mi, hayatın içinde tamamlanmak için gösterdiğin çabada her nefeste doğanlardan mı olacaktın? Hayat işte bunun seçimiydi.