Okuduklarımı hissetmek ve hatırlamak için alıntılıyorum; her satır içimdeki kentin bir parçası, kelimelerse özenle biriktirdiğim taşlar.
vs.co/nzdzccwi
Çoğunlukla kendimize ait hiçbir fikrimizin ya da inancımızın olmadığını, yalnızca toplumumuzun kaidelerini kendi bünyemizde topladığımızı gördük; bu yüzden kendi değerlerimizi, kendi doğrularımızı kendimiz keşfetmeli, icat etmeli ve yaratmalıydık.
Ben bir kadın olarak genelde çok kızgınım. Bu feminist kızgınlığım birbirimize, dünyaya ne yaptığımızla ve özgürlük ve hayata dair umutlarımla yüzleştiğimde ortaya çıkan öfke ve korkunun bir parçası, bir öğesidir. Hala insanların erkek mi kadın mı olduğunu "önemsemem", hele de onlar her birimiz ve hepimizin çocukları olduğunda. Tek bir kişi haksız bir şekilde hapsedildiğinde cinsiyetini mi sormalıyım? Ya da açlıktan ölmek üzere olan bir çocuğu gördüğümde cinsiyetini mi sormalıyım?