Ferhat Altun
@feanorr
Dilci.
Dağların tepelerinde bir köye ulaşınca, Caesar'ın yoldaşlarından biri sefil kulübelere baktı ve gülerek bu kadar acınası bir köyde bile iktidar ve nüfuz mücadelesi olup olmadığını düşündü. Caesar'ın söylediği, korkutucu bir biçimde Milton'un Kayıp Cennet'indeki Şeytan'ın sözlerini andırıyordu:
"Roma'da ikinci adam olmaktansa burada birinci adam olmayı yeğlerim."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Caesar yoldaşlarına döndü. Hala kendinden emin değildi. Onların fikrini sordu. Hepsi de Rubicon'u geçerse Roma'nın büyük acılar çekeceğinde ancak hareketsiz kalırsa kendi çöküşüne neden olacağında hemfikirdi.
Nihayet Caesar'ın yüzünde bir sakinlik ve kendine güven ifadesi belirdi. Suyun kenarına dek yürüdü ve herkesin duyması için sesini yükselterek, "Artık zarlar atıldı!" diye bağırdı ve buz gibi suya yavaşça bir adım attı.
Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyguları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?
