Icimi sımsıcak yapan bir hikayeydi. Ogullarim bazi konuşmalardan kayıplar yaşadığımızı farkettigi için Tuğba Coskunerinde bu kitabi yazdığını öğrendiğimde hemen aldım. İstedim ki ne yapacağımızı anlatırken örnekte olalım. Cocuk edebiyatının kazandığı bence en güzel yazarlarımızdan.
Pamuk gerçekle hayali birbirinde harmanlayıp sunmayı seven bir yazar. Hikayedekilerin gerçekte ne amaçladığı ya da nereye yonelecegini tahmin edemiyoruz. Bu kitapta da bir hoca ve satın aldığı köle uzerinden kimin nerede başlayıp nerede bittiğini yaşanmışlıkları ve bir arada geçirdiği süreyle anlayamayacağımız iki kişinin benlik ve hayatı sorgulamasiyla beraber, kendilerine güç verecek heveslerini peşinde neler yaptıklarını okuyoruz.
Aynada birbirlerine bakarken bende ürperdim. Birbirlerini tekrar tekrar taklit etmeleri degildi urperme sebebim. Gözlerine bile bakamamalari.. sanki bakarlarsa gerçekte birbirlerinin içindeki herseyi gorebilecekler ve bu yüzdende gizli hicbir şey kalmayacak gibi. Velhasıl-ı kelam güzel kitapti.
Kendi içimizdekini aramak, kendi üzerimizde o kadar uzun boylu düşünmek mutsuz edermis bizleri! Benim hikayemde insanların başına gelen buymuş iste: Bu yüzden kahramanlar kendileri olmaya bir türlü katlanamıyor, bu yüzden hep bir başkası olmak istiyorlarmış.
