Büşra
@fearlesswitch
Psikoloji
Antalya
180 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bir psikiyatristin gözünden ilginç vakalara ve onların çözüm süreçlerine yakından bakıyoruz bu kitapta. Uzun zamandır listemde yer alan ve okumak için erteleyip durduğum bi kitaptı ama diplomamı aldıktan sonra okuyarak daha iyi yaptığımı görebiliyorum şimdi. Bana, danışanla terapötik ittifak kurmaya çalışırken nelere dikkat edilmesi gerektiği, danışanın kişisel bilgilerini ve öyküsünü alırken nasıl bi taramadan geçildiği, semptomların analizi ve olasılıkların değerlendirilip elenmesi gibi pek çok konuda teoriden öte -her ne kadar kitap üzerinde de olsa ele alınan vakaların gerçek kişiler ve olaylar üzerine olduğunu bilmek bunun ötesine taşıdı benim için- bi bakış açısı kazandırdığını söyleyebilirim. Kitabı okurken yeni yetme bi psikiyatristin yetersizlik duygusuyla zamanla nasıl başa çıktığını ve bütün bu süreçte kariyer basamaklarında nasıl yükseldiğini vakalar içerisinde dolaylı yoldan şahit oluyorsunuz. Ki bu benim de sıklıkla hissettiğim ve üzerine düşündüğüm bazı konularda yalnız olmadığımı ve bu duyguların/düşüncelerin evrensel olduğunu görmem açısından hem şaşırtıcı hem de rahatlatıcıydı. Kolay anlaşılabilir dili sayesinde pek çok kişinin okuyup kendine bi şeyler katabileceği bi kitap bu yüzden kendi türevleri arasında çok fazla bi şey sunmuyor gibi gözükse bile aslında erişilebilirlik ve anlaşılabilirlik açısından birçok kişinin ilgisini çekebileceğini düşünüyorum.
Reklam
Oblomov'a başlamam da, onu okuma sürecim de nerdeyse onun kadar oblomovluk yaparak geçti... Bu yüzden birkaç hafta önce bitirmiş olmama rağmen artık oblomovluk'u bi kenara bırakıp kendisi hakkında konuşulmayı hak ettiğini düşündüğüm için bi şeyler yazmaya karar verdim.
Yazar öyle bir karakter çıkarmış ki ortaya bence hemen hemen herkesin hayatında onunla empati kurabildiği zamanlar olmuştur. Çünkü içimizden biri Oblomov, bazen sen, bazen ben, bazen de bi tanıdık... Sadece tembellik diyerek geçebileceğimiz bi hayat değil Oblomov'unki, sanki başından beri biri içindeki yaşama enerjisini hevesini söküp almış ondan ve suçlayamıyorsun bile onu çünkü o bu şekilde yetişmiş böyle görmüş ve belki de zaten böyle doğmuş. Çok gerçekçi bi karakter oluşturmuş yazar, öyle ki günün birinde aşk uğrasa bile hayatına Oblomov'u Oblomov olmaktan çıkaramamış. Oysaki başka romanlarda aşk her zaman iyileştiricidir, değiştiricidir ve dönüştürücüdür'ü öğrendik biz. Ama aslında gerçek hayatta işler böyle ilerlemez, değişmenin bile bi sınırı vardır. Bu açıdan çok gerçekçi ve başarılı buldum kitabı. Şolts'a baktığımızda ise o benim hep imrendiğim her zaman her şeye enerjisi ve hevesi olan insanlar vardır ya o tiplemeyi görüyoruz. Hep meşgul ama her şeye de yetişiyor ve bi o kadar da mutlu aslında bu koşuşturmadan. Öyle ki arkadaşını o bataklıktan çıkarmak için bile defalarca kez uğraşıyor ama bir insan bir şeyi kendi istemedi mi mizacı el vermedi mi hiçbir şey yapamazsınız ya, o da bundan fazlasını yapamıyor işte. Her karakterin çok gerçekçi yazıldığını düşünüyorum ve Olga'da onlardan biri tabikii de. Öyle bir kızın Oblomov'la ömrünü geçiremeyeceği başından beri belliydi. Ama bazen genç kızlık saflığı, heyecanı insanı en ufak ilgide ağına düşürebiliyor. Olga'da Oblomov'un ilgisini, kalbinin
Birkaç gündür kitabı okumaya çalışıyorum. Son zamanlarda odak sürem iyice azaldığı için okuduğum şeyleri asla anlayamadığımı düşünerek suçu kendimde aramıştım. Fakat kitaba bakıldığında cümleler çok garip çevrilmiş, okunması daha da zorlaştı bu yüzden. Kısacası kitap beni hiç içine çekmedi. Normalde bir şeye başladım mı sevmesem de bitirme huyum vardır ama buradaki incelemeleri okuyunca sorunun benden kaynaklı olmadığını kitabın genel olarak sevilmediğini gördüm. Şimdi bırakıp başka bir kitaba başlayacağım. Eğer siz de kitap hakkında bilgi almak için burada geziniyorsanız bence vaktinizi daha değecek bi kitapa harcamalısınız.
Ah söze nerden başlasam nasıl anlatsam bilmiyorum. Bu burada paylaşacağım ilk inceleme olacak ve bence başlangıç için harika bi seçim oldu. Belki de senelerdir beni böyle içine çeken heyecanla okuduğum hiçbir anından sıkılmadığım bir kitap okumamıştım. Yazarın dili öyle güzel öyle akıcıydı ki, her anından zevk alarak okuduğumu söyleyebilirim. Su gibi akıp gitti, sürekli acaba bundan sonra ne olacak diye merak ederken buluyordum kendimi. Jane Eyre karakterine ise hayran olmamak kaçınılmazdı benim için. Öyle doğal, öyle normaldi ki tepkileri.. Daha küçücük bir çocukken arkasında ona destek olan hiç kimse olmadığı halde herkese karşı dimdik duruşu, yengesine olan baş kaldırışı, adeta büyümüş de küçülmüş o halleri öyle içime işledi ki anlatamam size. Daha minicikken tanıştığımız bu asi ruhlu kızın zamanla büyüyüp karakterinin daha çok oturmasına şahit olmak çok keyifliydi. Jane'i çok özümsedim ve onunla apayrı bi bağ kurdum. Belki bu bağ kurmamın en büyük sebeplerinden biri kişiliğinin bazı yönlerinde kendimden izler bulmamdı ama o kesinlikle benden çok daha üstün ve dünyevi zevklerden arınmış, hayata çok daha ruhsal bi açıdan bakan bi kızdı. Kitabı okurken Jane'in o sarsılmaz kişiliğine, sımsıkı tutunduğu inançlarına hayran kalmadan edemiyorsunuz gerçekten..
Mr. Rochester'a gelicek olursak yazar burada o kadar şahane bir karakter yaratmış ki onu tebrik etmeden geçemicem sanırım. Ve bunu her anlamda mükemmel birisi olduğunu düşündüğüm için değil -ki düşünmüyorum- sağlam temellere dayanan hikayesi ve neyi neden yaptığını anlayıp empati kurabildiğimiz için söylüyorum. Yazar geçmişle şuanı öyle güzel bi şekilde bağlamış ki karakteri çok net bi şekilde tanıyıp tepkilerini anlayabiliyoruz. Çok sahici ve bi o kadar da gerçek dışı biri..
Hikaye genel olarak dramatik bi özellik
