Elif Hızarcı
@felifeli
okur ve okur. sadece okuyarak bulur.
Şu anda okuduğu kitap
İnceleme Yazmaya Değer;2024 Okuma Raporları-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Bu yıl neden böyle oldu bilmiyorum ama okuduğum her kitapta "Ne oluyor, ne anlatıyor, ben ne okuyorum?" gibi sorularla boğuşuyorum. Bu kitap da bu sorularla boğuşturanlardan biri oldu. İlk on sayfada bu kitabın yorumcularının yazara sert eleştirilerde bulunmuş olabileceğini düşünmüştüm nitekim yorumları okuduğumda haklı olduğumu gördüm.
Çocukken okuduğum her kitabı beğenmek zorunda hissediyordum kendimi ya da tutulan her kitap muhakkak güzel olmak zorunda, bana hitap etmek zorunda sanırdım. Biraz olsun büyüyünce, okuduklarım belirli bir haddi bulunca ve kendimi "okur" sıfatını takınmaya layık görünce, beğenmeme hakkına sahip olduğumu düşünmeye başladım. Evet doğru tahmin, kitabı çok da beğenmedim.
Beğenmeme sebebimin kitaba fazla anlam yükleyerek ve büyük beklentilerle başlamış olmam olduğunu düşünüyorum. Özellikle bu konuda eleştirilebilme ihtimalimi göz önüne alarak söylemek istediğim şeylerden ilki şu: Kitap adının ve içeriğin uyumsuzluğu.
"Çavdar Tarlasında Çocuklar" başlığı bana Büyük Buhran dönemini anımsatmıştı. Lakin kitapta anlatılan: "Bazen insan sadece bir çavdar tarlasında dolaşan, uçurumun kenarından düşmek üzere olan çocukları yakalamak ister."
İçeriğe bu bağlamda girebiliriz. Zannımca çavdar tarlasında başıboş dolaşan ve uçurumun kenarından düşmek üzere olan çocuk, karakterimiz Holden. Holden ergenlik asiliğini doruklarında yaşayan, yaşından dolayı her şeyde anlam arama çabasına giren ama ne yazık ki bulamayan, bence ailesinin de farkında olmadığı ya da görmezden gelmeyi seçtiği bir çocuk. Konuya belki çok bir söz etmemek gerek ama biçemle birlikte düşündüğümüzde dramadan başınızı ağrıtacak bir kitap.
Öğrendiğime göre kitap zamanında yasaklanmış, sansürlenerek tekrar piyasaya girmiş bir kitap. Yani yazarın üslubunun hem sert hem laçka olduğunu
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Kitabın ilk sayfalarından son sayfalarına kadar sürekli şu soruları sordum kendime:
"Ben ne okuyorum?"
"Bir insan nasıl bu kadar acı olayı üst üste yaşayıp bu acılara direnebilir?"
"Peki bundan sonra ne olacak?"
Kitapta anlatılanlar aslında kitabın başlığıyla o kadar uyumlu ki... Hepimiz hayatımız boyunca iyi yahut kötü birçok olay yaşıyoruz ve bunların bize neler kattığı yahut bizden neler götürdüğünü yaşarken fark etmiyoruz. Oturup enikonu düşündüğümüzde hayatın inişler ve çıkışlardan ibaret olduğunu ve hiçbir zaman dümdüz bir akışta kalamayacağımızı kabullenmek gerekiyor belki de. "Yaşamak" tıpkı böyle bir şey olmalı fark etmesek de.
Baş karakterimiz Fugui'nin ilk gençlik çağlarından yaşlılık dönemine kadar olan gelişimini yaşadıklarıyla beraber gözlemlemek çok güzel bir deneyimdi. Yine de dediğim gibi bu kadar acının üst üste gelmesi beni çok sarstı ve kitabı okurken sanki olayları ben yaşıyormuşum gibi hissettim. Kitapları bu kadar empati yaparak okumak doğru mu bilmiyorum :)
Kısa bir aradan sonra gerçekten hevesle okuduğum ve hayatın gerçeklikleriyle yüzleştiğim bir kitap oldu, bu yüzden başta hiç beklentiye girmeden okuduğum için pişman oldum. Bitirip arka kapağı kapatırken beklemediğim kadar etkilenmiştim çünkü anlatılanlardan. Bu yüzden mutlaka tavsiye edilesi bir kitap.
Ki söylemeden geçemeyeceğim, hikayeye yedirilerek bahsedilen Çin'de komünizm gerçekliği çok hoşuma gitti. Komünist düzenin nasıl elde patladığını bir ailenin üzerinden okumak aslında bana göre yazarın bir komünizm eleştirisi olarak düşünülebilir. İnsanların nasıl aptal yerine konulduğu ve bir hayali düzen uğruna hayatlarının hiçe sayıldığını görmek komünizme karşı yapılan eleştirilerin haklılığını kafamda yerine oturtturdu.
Hem kısa olması hem akıcılığı hem anlatılan hikaye kitabı çok
