volkan
@felsefos
Sabit fikir sahibini hapseder
Şu anda okuduğu kitaplar
Varolasıca yalnızlık senfonisi
Ölümü kabullenseydi belki, inanmak zorunda kalmayacak, dogmatik düşüncesinden uyanacaktı. Onu uyandıran şey tam da buydu. Artık kabullenmişti ölümü ve inanmak istemiyordu hiçbir şeye. Gerçekten öldüğünü hissetti.Varolmanın anlamını yitirdiği, bütün varoluşların yok olduğu bir anda dogmatik uykusundan uyanmıştı. Ölüm bu olsa gerek, gerçek ve yalın, karanlık bir inançsızlık içinde varoluşunun yokluğuna mı ilerliyordu.?
Sahilde ne gökyüzünün turuncu rengi ne de denizin mavi tonu.Erguvan ağaçları ile sonbaharın döktüğü morlu pembeli yapraklardan yol görünmüyor , bu acem halısı gibi uzayıp giden,ergüvani yapraklar, dalgalar ile birlikte bir yelkenliye ait borda iskelesini parçalıyor, şimşekler ile gökyüzünü savuran
yağmurlar pencerelerine vuruyor can evinin.. Her şey varolup duruyor,gözünün önünde kahpe varoluş acısı bıçak gibi saplanıyor.. Gök gürültüsü ile birlikte binlerce cam parçası yayılıyor yüreğine.Denizin mavi tonları zifiri karanlığa gömülüyor ufuk çizgisinde. istinga yelken! - bağıran denizcinin gözünde kan kızıl bir nokta yanıp sönüyor, dolu taneleri düşmeye başlıyor. arabaların camları patlıyor,devrilen ağaçların dalları ortalığa saçılıyor.evlerin çatılarında kocaman delikler açılıp elektrik kablolarının kıvılcımları sokağı aydınlattığında sahile inen sokağın sonu olmayan karanlığının ortasında bir adam rengi solmuş eski bir fotoğrafı elinde tutuyor .Yıldırım göğü yararak üzerine düşüyor, etraf mavi ışıklar ile aydınlanıyor geriye yanmış bir fotoğraf karesi ile 'istinga yelken' kan kızıl bir çift göz kalıyor. Inanıyor evet. Bırakıp gitmek, ölmek bu kadar mı zor geliyor? Dogmatik uykusuna geri dönüyor. Uyanmaya başlıyor, uykusunda. Var olmak için debelenip duran, yolun sonundaki ölüme inat, sadece var olmak için miydi bu kahpe hayat, gerçeklerden ne
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
6/10
2020 75. kitabı
7/10
2020 74. kitabı
"İşte, sana akıllı kimselerin pek kötü bulmadıkları birkaç dize daha:
Ne ölümlülerin umutsuz yaşamlarında pek bulamadıkları o parlak altınlar,
Ne mücevherler, ne insanların öylesine değer verdikleri gümüş yataklar,
Ne engin ovalarda ağır başakların kendi kendine bittiği tarlalar,
Erdemli kimselerin düşünceleri gibi parlak olamazlar."
Ölmeden önce okunması gereken kitaplar listesinde ilk sırada benim için. Bu kitabı bu kadar çekici kılan nedir? sorusunu sormuşsunuzdur mutlaka kendinize. Neden bir katilden nefret edemeyiz hatta sempati duyarız? Raskolnikov ekonomik nedenlerden ötürü, artık yaşamasının çok bir anlamının kalmadığını düşündüğü yaşlı bir kadını baltayla öldürür! Kulağa pek hoş gelmiyor..Fakat asıl olaylar bundan sonra başlar. Dostoyevski bize Raskolnikov'un psikolojini öyle bir yansıtır ki, o aslında bizizdir. Yaptığınız yanlışlar,vicdan azapları, iyilik- kötülük kavramları suratınıza çarpar. Her iyi insanın içinde katil vardır..
