Güzel bir novellaydı. Simon ve Caroline ile ilgili gelişmeleri okumayı sevdim, Simon'ın başına gelenler ve Caroline'ın o endişesi güzel yansıtılmıştı. Güçlü duruşunu hiç bozmayıp sonrasında kendini bırakması vs. çok gerçekçiydi. Mimi ve Ryan'ın evliliğini okumak, Sophia ve Neil'in bebişleri olduğunu görmek falan da çok tatlıydı. Sophia ve Neil'in köpek sahiplenme ve bebekleriyle birlikte büyütmek isteme kısımlarına da düştüm, aşırı hoşuma gitti. Clive ve haremini de okuduk biraz, harem denilmesine karşılar ama kısır olmasına rağmen cilvesiyle bu kadar kız arkadaş yapabilen kaç kedi vardır?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İlk kitaptan kat ve kat daha iyiydi. Yine çok akıcıydı bence, 650 sayfayı 5 günde falan bitirdim. Bu kitabı okuyunca ilk kitaptaki bazı olaylar o kadar kafada oturuyor ki gerçekten bu kitabı okumadan ilk kitap bir hiç diye düşünüyorsunuz. Zaten asıl hikaye asıl olaylar bence bu kitapta. Feyre'nin karakter gelişimini ve bunun gayet yavaş ilerlemesini ben sevdim açıkçası. Hem duygusal olarak hem de her şeye çok çabuk adapte olmaması, güçlerini birdenbire değil zamanla keşfetmesi falan çok iyiydi. Eğer Feyre birdenbire bütün güçlerini keşfetse ve kullansaydı bana çok mantıksız gelirdi. Rhysand'le ilişkilerinin evrimi de çok çok güzeldi. Önce düşmandılar, sonra arkadaş oldular, sonra sevgili ve en sonunda da eş... Rhysand'in o kadar çok övüldüğünü duymuştum ki acaba abartılıyor demiştim ama o kadar güzel bir karakterdi ki az bile söylenmiş. Of ki ne of, her anlamda tatmin eden bir erkek karakterdi kesinlikle, aşırı sevdim. Hikayeye eklenen diğer karakterler Mor, Cassian, Azirel ve Amren de çok merak uyandırıcıydı ve güzeldi. Feyre ile olan arkadaşlık bağlarını çok sevdim, herhalde hep onları okusam kitap boyunca sıkılmazdım. Özellikle merak uyandıran bir kısım da Cassian & Mor & Azirel üçlüsünün ilişkisiydi. Cassian ve Mor'u öğrendik az buçuk ama ben Azirel'in duygularını da çok merak ediyorum. Tamlin'e gelecek olursak herkes yazar karakteri harcamış demiş lakin, Feyre'nin de kitapta dediği gibi aşkın fazlası zehirlidir. Bence yazarın tam da anlatmak istediği buydu. Üstelik herkes her zaman göründüğü gibi değildir. Yani Tamlin ilk başta iyi, nahif, güzel seven bir karakter gibiydi ama kaybetme korkusundan mı bilinmez Feyre'yi bir yerden sonra takıntılı hale getirdiğini düşünüyorum. Onun üzerinde baskı kurmaya çalışması, eve kapatması, korumak adı altında kısıtlaması;
9 verdim... Öncelikle Sarah J Maas'le tanışma kitabımdı. Aşırı övülen bir yazar ve seri bu yüzden insan okumadan önce bir tereddüt ediyor, ama birbirinden müthiş fanartlarıyla da insanda okuma isteği uyandırıyor. Uzun zamandır bekliyordum ama yeni yılla birlikte bir şans vermek istedim. Hem yazarın dilini hem de evreni sevdim açıkçası çok çabuk okuttu. Çevirideki o eski Türkçe kelimelere rağmen çok akıcı bir dil ve anlatım vardı. Konusunu anlatmayacağım zaten genelde her yorum öyle başlamış. Feyre'den nefret edilen birkaç yorum görmüştüm ve okuduktan sonra bu kızdan neden bu kadar nefret edilmiş diye düşünmeme sebep oldu bu durum. Feyre 19 yaşında bir kız bunun herkes farkında olarak okumuştur inşallah bu kitabı diye düşünüyorum. İç sesleri, çelişkileri, duygu değişimleri yaşına göre o kadar normal geldi ki bana. Sevilmeyecek bir karakter olduğunu da düşünmüyorum. Bir kadın güçlüyse bile her konuda güçlü olmak zorunda değil, her konuda mantıklı kararlar vermek zorunda da değil. Kaldı ki 18-19 yaşında bir insan neden her konuda mantıklı karar versin? Bir şeyler için mücadele etmesi bile ne kadar güçlü bir karakter olduğunu gösterdi bence. Bilmediği bir yere gidip anlamlandıramadığı olaylarla, yaratıklarla karşılaştığında verdiği tepkiler bence gayet "insani" ve normaldi. Tamlin karakterine gelecek olursak başrol olmadığını bilerek okudum kitabı. Başından beri baya iyi bir karakterdi aslında Feyre'ye yaklaşımı vs. nazikti hoşuma gitti ama kitap boyunca ne zaman bir şey yapacak diye beklemedim dersem yalan olur. Aslında hiçbir şey yapmadı ve sanırım sorun da tam olarak bu. Tamlin'i karakter olarak iyi bulsam da bana çok pısırık geldi maalesef. Saklamak zorunda olduğu sırları ve kendini Feyre'den çekmesi durumunu anlıyorum, bunlardan bahsetmiyorum. Ama özellikle şu
