Ferda
@ferday
Cuniçiro Tanizaki "Gölgeye Övgü "de modernleşen dünyayı karanlık ve ışık üzerinden yaptığı kiyaslamalarla anlatmistir.Kitapta gunluk hayatta üzerine pek düşünmediğimiz ışık,karanlık tuvalet,kağıt, apartman çatıları, yemek takımları gibi konulara kendine has bir üslupla dikkat çekmeye çalışmış.
Kitabi okurken Japon yaşam tarzı ve kültürüyle Batı kültürünün mukayese edildiğini ve farklılıkların nelere dayandığını yazarın akıcı üslubuyla anlayabiliyirsunuz. Yazar bu mukayeselerle aslında geçmişteki Japonya ile bati etkisinde kalmis şimdiki Japonya yi görmemizi istemiş bir bakıma.
Kitapta dikkat çeken ve okurken beni güldüren tuvalet ile ilgili yapılan betimlemeler ve yorumlama oldu. Bu bölümü okurken küçükken köye gittigimizde
dışarıda bulunan tuvaleti hatırladım. Ozellikle geceleri tuvalete gitmek biz cocuklar icin bir korku filmi izlemek gibiydi. Bunu ancak yasayan bilir. Bu noktada acaba benim atalarim Japon mu diye dusunmedim degil.
Yazarin Japonya nin golgeye ve karanlığa duyduğu tutkunun aksine Batı nin ışığa olan tutkusunu ten rengine ve oradan Amerika'daki siyahilerin dışlanmasina bağlaması kafa yakıcı bir noktaydi.
Japon kültürünü merak edenler okuyabilir.
Reklam
Matsuo Başo haiku yeteneğiyle gezi yazılarını birleştirerek bu kitapta bize bir yolculuk seruveni anlatıyor. Peki nedir haiku? Üç satirdan olusan bir tür Japon şiir türüdür. Cok az kelimeyle derin anlamlar taşır bu şiirler. Maalesef kitabi okurken bu derinliği yakalayamadim. Belki de farklı ve yabancı olduğum bir kültürün yansımaları olduğu içindir.
Kitapta şair Matsuo Baso gezdiği yerlere ait izlenimlerini aktarmış. Fakat yer ve kişi isimleri bize o kadar uzak ki okurken beni çok yordu.
Okuyabilir miyiz diye soranlara okumazsaniz bir şey kacirmazsiniz derim. Ben kitabın ismine bakıp arka kapak yazısını okuyunca yolculuklarla beraber Japon bilgeliği üzerine bir şeyler okuyacagimi düşündüm fakat benim için hayal kırıklığı oldu.
Ayfer Tunç a ait okuduğum ilk kitap. Kitabın anlatım tarzı çok farklı. Kitap günlüklerden oluşuyor. Bir erkek ve bir kadına ait günlükler. Birbirinden tamamen farklı yasamlara ait iki insanın aynı tarihlerde tuttukları gunlukler bir yerden sonra birbiriyle kesişmeye başlıyor. Farklı yaşamlarda benzer bir kaderi paylasiyorlar Ekmel Bey ve Derya Hanım. Iki karakterin yolları kesiştiginde insanın içinde kopan fırtınaları bastırmak için başvurduğu sahte kimliklerde kendisini anlama telaşına şahit oluyoruz.
Bu kitap kadın-erkek ve aile ilişkilerini kahramanların kendi iç hesaplasmalariyla vermiştir. Kitapta mutsuz evlilikler, kavusulmayan sevgililer, aile içi iletisimsizlik, hayatın anlam arayışı üzerine ince tespitler dikkat çekiyor.
Kitaptan bazı alıntılar ise şöyle;
"Kadin gidince evin dokusu bozulur,susuz kalmış çiçeğe benzer,solar. Küçük şeylerin izi silinir. Eşyanın dili tutulur,Ev ağırlaşır."
"Yıllar boyu yanmaktansa için için, boş odalarla dolu bir evde boşluk buyutmektense; ipin üstünde yürümekten başka nedir bir hayat?"
"Ayrılmak;gidenin, kalanın kucağında bir kucak kor bırakmasıdır. "
