Uçurtmayı Vurmasınlar1000Kitap
Uçurtmayı vurmasınlar
Bazı kitaplar bitince rafa kalkmıyor,
insanın içinde kalıyor resmen..
Filmini yıllar önce defalarca izlemiş, izlerken kimi zaman gülümsemiş, kimi zaman ağlamış, kimi zaman da yaşanan haksızlıklara öfkelenmiştim. Kitabı olduğunu ise çok sonradan öğrendim ve hiç düşünmeden aldım..
Uçurtmayı Vurmasınlar, hapishanede annesiyle birlikte yaşayan bir çocuğun gözünden anlatılan ; aslında büyüklere çok şey söyleyen bir hikâye..
O çocuk kim mi ? Barış
Barış’ın masumiyeti, soruları ve dünyaya bakışı insanın kalbine dokunuyor.
Okurken film sahneleri de gözümün önündeydi. Ama sayfalarda Barış'la yeniden karşılaşmak bambaşka bir duyguydu.
O masum soruları, dünyaya bakışı, anlam veremediği şeyler...
Yine burnumun direğini sızlattı, gözlerimi doldurdu, bazen de tüm hüznün arasında tebessüm ettirdi.
Kitabı bitirdim ama hemen rafa koyamadım. Dönüp tekrar altını çizdiğim satırlara baktım. Çünkü bazı cümleler okunup geçilmiyor, insanın içinde bir yere yerleşiyor.
Bazı hikâyeler yıllar geçse de aynı yerden dokunabiliyormuş insanın kalbine...
Ve bazen de uçurtmalar gökyüzünde değil, insanın kalbinde uçmaya devam ediyor...
Yorumum ve altı çizili kelimelerim size emanet ️
︎"Hep çocuklara mı düşer annelere anlayış göstermek,İnci ?"
︎"Ben uyuyormuş gibi yapıyorum.
Ama saçlarım ıslanıyor.
O zaman anlıyorum annemin ağladığını.Sesimi çıkarmıyorum.
Benim anladığımı sezerse daha çok üzülür belki."
Feride Çiçekoğlu’nun aynı adla sinemaya da uyarlanan ve hafızalarda derin bir iz bırakan sarsıcı eseri Uçurtmayı Vurmasınlar, cezaevi duvarlarının gölgesinde büyümek zorunda kalan küçük Barış’ın ve onun dünyasını güzelleştirmeye çalışan siyasi mahkûm İnci’nin dokunaklı hikayesini anlatıyor. Dış dünyayı, gökyüzünü ve özgürlüğü sadece minik bir avludan ibaret sanan Barış'ın o çocuksu masumiyeti ile hapishanenin gri, soğuk ve katı gerçekliği arasındaki tezatlık, yazarın mektup formundaki samimi diliyle yürek burkan bir anlatıya dönüşüyor. Eser; her şeye rağmen umudu diri tutmayı, dostluğu, sevgiyi ve en dar alanlarda bile hayal gücünün sınır tanımayan özgürlüğünü okuyucuya derinden hissettiren, Türk edebiyatının en nadide ve duygusal klasiklerindendir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Okudum bitti ama yine bir yerlerden götürerek .Küçücük bir çocuğun yazdırdığı o incelikli cümleler yüreğimi tarumar etti desem yeridir.Yazacak çok şey olsa da okunmaya değer bir kitap olduğunu söyleyip noklamak istiyorum.Çok ince bir işçilik var o sorularda.Siz de alın okuyun lütfen
Puan vermedi
Reşat Nuri Güntekin’in Çalıkuşu romanında en sevdiğim şey, Feride’nin harika değişimi oldu. İstanbul’un köşklerinde şımarık ve yaramaz bir çocuk gibi büyüyen bir genç kızın, uğradığı ihanetten sonra her şeyi bırakıp Anadolu’nun en uzak köylerinde öğretmenlik yapması gerçekten çok etkileyici. Feride, karşılaştığı bütün zorluklara, dedikodulara ve cehalete tek başına kafa tutarak çok güçlü bir kadına dönüşüyor. Yazarın tüm bu memleket gerçeklerini ve zorlu hayatı hiç sıkmadan, Feride'nin hem neşeli hem de gururlu günlüğü üzerinden çok sade bir dille anlatması harika. Bu sayede kitap, basit bir aşk hikayesi olmanın çok ötesine geçip kadının toplumdaki güçlü duruşunun simgesi haline geliyor.
9/10
2026 126. kitabı
Tilbe Saran'in seslendirmesiyle dinlediğim hayvanseverlere önerebileceğim bir kitap. Ayrica aralarda siyasi yapiya dair göndermeler var mi evet. Sadece hayvanlarin yaşamlarına dikkat ederseniz cokca sey ogreneceginizi dusunuyorum. Satin almayin sahiplenin.
Ufak tefek haykırışDuygu ve Düşünce
Kitabın uzunluğu hakkında:
İlişkimle aynı anda başladığım bu süreçte ilişkim bitti ama ben hala Feride'nin Anadolu maceraları arasında çıkış yolu arıyordum. Kitap sürükleyici lakin Feride gibi olanlara... Lakin ben her anında sinir krizi geçirdim.