Ferit
@ferlt
Dünya klasikleri, edebiyat, tarih, psikoloji, felsefe, bilim ve bilim kurgu okuyorum.
12 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Hayvan Çiftliği, Bize Bizi Hatırlatır! (Bozgun içerir!)İnsan ve Duygular
"Fakat hayvanlar manzarayı izlerken (...) garip bir şey oldu. Ne değişiyordu domuzların suratında? (...) Bazılarının beş çenesi vardı, kimisinin dört (...) Öfkeyle bağrışıyorlardı (...)
Nicelikli Betimlemeler ve Canlı Karakterlerİnsan ve Duygular
Zweig, kelimelere döktüğü her "sahneyi" çabasız gözlerimizin önüne sermeyi başarıyor.
Baş karakterimizin çıktığı merdivenler, kendini attığı yumuşak yatak, gezdiği sokakta esen toz bile gözümüzün önünde ve içindedir.
Karakterleri de bir o kadar zengin ve üç boyutludur. Onlarla bir kere tanışırız ve artık yıllardır tanısığızdır. Geçmişleri vardır. Gelecekte ne yapacaklarını biliriz. Her sayfada tutarlı, aynı kişilerdir.
Zweig, duyguları aktarmakta da ustadır. Baş karakterimizin her an bulunduğu huzursuzluğu, şantajcısı ile göz göze geldiğinde yaşadığı dehşeti, odasında girdiği sinir krizlerini ve günbegün çektiği azabı adeta ilk elden deneyimleriz.
S. Zweig kitaplarının alametifarikası olan, "köşeye sıkışınca çözümü intiharda bul" basmakalıp final-öncesi-bölüm bu hikayesinde de teşkil etmekte ki en azından baş karakterimizin bu girişimi ufak da olsa bir sürpriz ile yarım kalıyor.
Hikaye bize başlığı da olan korkuyu, "duyguyu kelimelere dökmek, kelimi tanımı yapmak"tan çok felsefi bir konu olarak sunuyor, aynı zamanda bizi suç, suçlu, ceza ve vicdan azabı konularını muhakeme etmeye sevk ediyor.
Bir çay molasında okuyup sindirebileceğimiz bu hikayenin "size" ne kazandıracağını bilemem ama okumanın da bir şey kaybettirmeceğini hatırlatarak okumanızı tavsiye ederim.
Satırları hâlâ gözümün önündeBakış Açısı
Önce filmiyle karşılaştığım, sonraları kendisinin varlığını farkettiğim şahane bir kitaptır. Satırlarının betimlediği sahneleri filminden bile daha net hatırlarım.
Önce bizi, içinde bulunduğu dünyayla tanıştırarak en az o dünyanın vatandaşları kadar rahatlatır. Ardından baş kahramanımız Guy Montag'in yolda karşılaştığı küçük bir kız Clarisse'le yaptığı konuşmalar, bizi, mutluğumuzla ilgili kararlarımızı sorgulamaya sürükler.
Kitap, çok kez Orwell'in 1984'ü ile kıyaslanır, ki bu evrendeki beyin kontrolü yıllar içinde insanların kendi rızasıyla sorgulama yeteneklerini nihai mutlulukla takas etmeleri sonucu gerçekleşmiştir. Kendi ölümlülüklerini dahi unutmaları pahasına da olsa.
Baş kahramanımızın dikkatsiz hareketleri az daha onu ele verecek olsa da durumdan sıyrılmayı başarır ve bu duruma bir nokta koymanın yollarını aramaya koyulur.
Heyecanın doruklara ulaştığı sona doğru (tıpkı kitabın halkı gibi) varlığını unuttuğumuz bir olay patlak verir ki sayfaların ardında biz yerimizde rahatsızlanırız.
Olayların nabzı düştüğünde baş kahramanımız bütün bunları düzeltmek için son bir umut bulacaktır.
Okumanın, öğrenmenin, düşünmenin ve sorgulamanın belki de insan ruhunun yapıtaşlarından biri olduğunu hatırlatan, harika bir kitap.
Kurgusal Bilime Dayalı Bir Kitap
Arkadaşımın önerisi ile okuduğum kitaptır. Belli ki bir üçlemenin son kitabıdır.
Başta, dünya uygarlıkları ile dinlerinin kökenlerini ortaya çıkaran bir bilimsel bilgiler derlemesi olduğunu