... İşte hayat da böyle. Küçücük pencerelerden gördüklerimiz, aslında hayatı bize tanıtmaya yetmiyor. Tıpkı gökyüzü gibi, hayata da geniş pencerelerden, yüksek balkonlardan bakmak gerekiyor.
Yapamıyor işte... Hiç bir şey yapmaya karar veremiyor... İnsan bir karar vermekten bu kadar korkar mı? Belki! Neden böyle düşünüyorum? Ben de bazı kararlar vermekten korkmuyor muyum?
Yaşamınızdaki sayılı günlerden bir tekini silin... Yazgınızın yönü kim bilir nasıl değişik olurdu! Bunu okurken bir dakika durun, sizi çekip götüren zinciri düşünün; ister demirden olsun ister altından, ister çiçeklerden ister dikenlerden örülü olsun... O unutulmaz günlerin birinde ilk halkası yaratılmasaydı, bu zincir belki de size, yaşantınıza hiç dolanmayacaktı!