-Sen benim akşam sefamsın biliyor musun anne
Güneşle birlikte biten bahçelerde
Böyle her sabah her sabah
Yeniden bitirip rengini sessizce Sevincini bir düş gibi gecelerde
Bitecek korkusuyla yaşadığım...
-Ümit Hanım, yaşama dosyasını getirin bana
Sevgi sözcüğü çizili bir yazı olacaktı içinde hani
Yeri yoktur diye memuriyetin dilinde Arşive kaldırılmıştı bir eylül gününde.
Dışına taşamamış bir öfke seli
Bir isyan İçimde bir dövüşme isteği
Çıkıp sinemaya gidiyorum
Bir insanın kaderler değiştirdiği filmlere...
Adıma dövüşüyor bütün kahramanlarım.