Şeyma

Fırsat buldukça, canım sıkıldıkça, kafamın içine bir başka benlik sokuldukça insanları sevmek için; bir uzlet içinden, bir yoksuzluk ve kimsesizlik içinden; bir varlığın ve kimsenin karışıklığını daha iyi duyabilmek için daima melankolik köşeler arardım.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
İnsan, dedi, aslını unutmamalıdır. Bakın bu çay bile aslının göl olduğunu unutmuyor. Suları bir göl gibi ılık ve sessiz. Sanki bir göl gibi sakin, sanki bir göl gibi akmıyor. Tabiat bile aslını unutmuyor, görüyon a!
Sayfa 23·Kitabı okudu
Edebiyat
Her barınacak, her çorbası tüten, her sobası yanan evde bir kederin, bir bilinmez yarının korkusunu gördüm.
Edebiyat
Herkes, her şey pırıl pırıldı. Ama neden her zaman küçük, mütevazı köşeler aradım?
Sayfa 4·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam