Sadullah kendi dünyasında yaşıyordu.
Akşam eve geldiğinde iki eli dolu gelir, turfanda erik, kiraz çıkınca mutlaka alır, Naime'ye sürekli hediye verirdi.Bir başörtüsü, bir terlik. Olsun, yarım elma gönül alma.
Karı-koca birbirlerine karşı yumuşak ve saygılı idiler.Hiçbir zaman seslerini yükseltmediler. Çocuklar dahi bu sessizliğe uyup kendi dünyalarında oynuyordu.