Biliyorum, biliyorum, canım, böyle düşünmek iyi değil, serbest fikircilik bu; ama içtenlikle, hakikat adına, neden bazıları için kader, yavrusu daha annesinin karnındayken mutluluk müjdesi verir; ama bir başkası yetimhaneden çıkıp doğruca sokaklara düşer?
Kendileri, belki, hiçbir şey söylemeyebilirler, ama ben utançtan ölürüm, ölürüm işte. Bunun sonucunda ben, utancımı delik cebime koyup Pyotr Petroviç'e gittim, hem umut dolu, hem de bilememekten ölümle canlılık arası bir halde gittim.
Çünkü bir sürü rütbe var ve her rütbe kesinlikle kendi rütbesine göre bir davranış bekliyor, doğal olarak, sonra da azarlamalar rütbe derecesine göre değişiyor, çünkü eşyanın tabiatı bu! Zaten dünyanın düzeni bu, canım, hepimiz birbirimize hava atıyoruz, hepimiz birini azarlıyoruz.
"Ölüm, geldiği açıklandığı zaman, onu en yakından tanıyanlar tarafından bile belirli saygı gösterileri ile karşılanması gereken bir komutandır." Owl Creek Köprüsü'nde Bir Olay - Ambrose Bierce
Sayfa 60 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu