“Yüzünün en güzel yeri, bir parça mahzun bakan siyah gözleriydi. En neşeli günlerimizde bile o keder kaybolmazdı gözlerinde. Sanki, ayrılığın, ölümün, kötülüğün bir yerlere saklanmış bizi izlediğini, fırsat bulur bulmaz yaşamamızın üzerine çökeceğini hissedermiş gibi bakan kederli, siyah gölgeli gözler..."
"Yok canım, suratsız değilsin, sevimli bile sayılırsın. Bir de şu kontrollü havandan kurtulsan... Bu kadar saçma sapan bir dünyada, bu kadar mantıklı olmaya çalışmanın ne yararı var?"