Sir Eşe Nur
@fhrnht451
56 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Sessizlik nasıl bu kadar gürültülü olabilirdi?"
Bazı isanlar hayatlarında yeterince zorluk yokmuş gibi bir de anlayışsız, kaba ve bencil insanlarla 'sessizce' mücadele etmek zorunda. Onlar için yapabileceğimiz en iyi şey belki de onları anlamak için uğraşmaktır.
Son zamanlarda okuduğum içime en çok dokunan kitap olabilir. Bu sayfalarda kendimi empati yapmaya zorlandığımı hissettim. Aynı şartlarda doğup yaşamadığımız insanlar hakkında ne kadar düşünüyoruz? Onların hisleri ve hayatlarındaki engeller hakkında ne biliyoruz? Çabasız sahip olduklarımızın kıymetinin farkında mıyız?
Bu sayfaları okurken kendimi hem karşı tarafın yerine koyup anlayışsız olduğum zamanlar üzerinde kendimle muhakeme ettim, hem de kendimi Melody'nin yerine koyarak acıyı kabullendim. Kabullenmek değişimi beraberinde getirir. Hayattaki zorluklarla mücadele etmek için daha cesur olacak mıyım?
Bu hayatta kelimeleri içinde tıkılıp kalan binlerce Melody var, onlar bizden ayrı değil, o Melody'ler biziz.
"Hepimizin engelleri var.Sizinki nedir?"
Reklam
Bir Zweig klasiği.. Usul usul başlayan hikaye duyguları yerle yeksan etmeden önce, doruğa ulaşıyor. Heyecanlandırıyor, şaşırtıyor, bazen korkutuyor ve bazen de umuda kapılmanızı sağlıyor. Her Zweig hikayesinde olduğu gibi acı verici bir son vuruşla biteceğini bildiğim halde kendimi soluksuz okumaktan alamadım.
Herkes İçindeki Veronika'yı BulmalıEdebiyat
Daha önce aynı yazarın "Simyacı" kitabını okumuştum. Ve beni derinden etkilediği için aynı yazardan rastgele bir kitap seçtim.
Aslında Paulo Coelho okuyanlar bilir ki, en küçük seçimlerimiz bile rastgele değildir, yaşamımızı pozitif ya da negatif yönde etkileyen atomlardır. Bu kitapta benim iç dünyamı değiştirmek için, birkaç hafta kitaplıkta öylece okunacağı zamanı bekledi.
Bu kitabı okurken insan gözlerini boş duvarlardan, bakmaktan ısrarla kaçındığı pencerelere çeviriyor. Orada bizi bekleyen manzaraları kabullenmeliyiz. Hayat sahip olduklarımızı ayaklarımızla tepmek için yeterince uzun değilmiş. Ve belki manzaraları kabullenirsek, yenilerini aramak için de cesaretimiz olur. İşte tüm bunları yapabilmek için okunması gereken bir kitap.
Paulo Coelho
Paulo Coelho1984 *spoiler olabilir*Distopya
Bu kitabı okurken, içimde hep okumak için geç kaldığıma dair bir his vardı. Fakat bitirdikten sonra şunu farkettim, bu kitabın okunması gereken 'doğru yaşı' yok .Öyle ki, daha gençken okusaydım bana dünyanın kurulu düzenini değiştirebilme duygusunu verebilirdi.(Tıpkı Winston'ın hikayenin orta kısımlarındaki inancı gibi.)Şu an yirmilerimin başında bir insan olarak, kitap bana kabullenmem gereken bir dünya olduğunu hatırlatıyor. 'NASIL'ını anlıyorum, NEDEN'ini anlamıyorum .' Daha ileri bir zamanda tekrar okursam, şüphesiz kitabın bende uyandırdıkları çok daha farklı olacak. Belki de NEDEN'ini anlamış olacağım.
1984, bize içgüdülerinden yoksun otomatlaşmış insanlar topluluğundan oluşan bir ütopya sunarken, bir romantik olarak en çok etkilendiğim nokta; insanların duygusal anlamda hapsedilmiş olmasıydı. Okurken zaman zaman kendimi Winston'a dönüşmüş olarak buluyordum. Winston'ın içinde bulunduğu buhran beni de boğuyordu adeta. Bir an olsun o karanlık ve hissiz atmosferden çıkmak istiyorsunuz. Bu anlamda, Orwell'ın kelimeleri bizi bu ütopyaya karşı uyarırken zihnimize tokat gibi çarpıyor.
1984, salt bilim-kurgu , sosyal-bilim ya da distopik kurgu olarak 'etiketlenemeyecek' bir kitap. O'nda hem geçmişi, hem de geleceği hatta şimdiki zamanı bile bulabilirsiniz.