fidan
@fidancftc
Hiçbir yere taşmıyorum, kendime sızıyorum yalnız.
Çocuk okuma yazma bilmiyordu henüz, ama şunu öğrenmişti: Yeryüzündeki her şeyden ve herkesten korkmak gerekirdi!
-Ne oluyor yoldaş? dedi ölü koyun yığınlarını göstererek. Sen komünist bir çoban olduğun halde kuzuların neden ölüyor?
-Herhalde kuzular benim komünist olduğumu bilmiyorlar!
Şimdi Gülsarı’nın tek tutkusu koşmaktı. Böyle hızlı koşarak insanların ondan aldıkları şeylere yetişecek, onları yakalayacaktı sanki. Ama hiçbir zaman ulaşamıyordu onlara.
"Hepimiz böyleyiz işte." diye düşünüyordu, "Birbirimizden pek farkımız yok. Ancak ağır hastalandığımız ya da öldüğümüz zaman hatırlıyoruz birbirimizi. O yitirdiğimizin ne iyi, ne eşsiz bir insan olduğunu, ne büyük iyilikler yaptığını, ancak o son demde anlıyoruz..."