fidan
@fidancftc
Hiçbir yere taşmıyorum, kendime sızıyorum yalnız.
üniversite
17 Ocak
105 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Herhangi biri Rus edebiyatı okumak isterse Kumarbaz'ın ilk önerilmesi gereken kitap olduğunu düşünüyorum. KİTAP TAM BİR FEVKALÂDE.
Uzun zamandır asla bu kadar heyecanla kitap okumamıştım.
Aslında inceleme yapmayacaktim ama tutamadim kendimi.
Hikaye güzel, dil akıcı ama akıcı olmayan bir şey var ki okuduğum süre içinde ne olduğunu anlayamadım. Ya da o kadar çok popüler oldu ki bir anda beklentimi çok yükseltmiş olabilirim bilmiyorum. Her şeye rağmen 10 üzerinde 7yi kesinlikle hak ediyor, daha üstünü maalesef hak etmiyor. Sürekli bir kadının anılarından bahsediyoruz ve hep tek taraflı bir bakış açısından olayı kavramaya çalışıyoruz bu yüzden ister istemez Kathy'nin tarafını tutuyoruz okuyucu olarak. Halbuki Tommy'nin neler hissettiğini okumak bana daha ilgi çekici gelirdi. Anıları anlatırken çok fazla betimleme yapmasından mıdır (ki betimleme yapılan kitaplara aşığım), yoksa bir şeyleri anlatırken neyse bunu sonra anlatacağım zaten demesinden midir bilemiyorum ama yok yani çekmedi beni. İçerik güzel ama anlatıcı olayları basitleştirerek anlattığı için wow olamıyorsunuz bence. Kathy anlatırken sanki bizde onla yaşamışız gibi anlattığı için bi duygu yüklenmiyor okuyucuya. Ruth için mesela gösterişi seven, biraz kinci bir karakter diyebilirim. Ya da Tommy için hevesli, heyecanlı ve pasif bir karakter diyebilirim. Ama ana karakterimiz Kathy için diyebileceğim bir şey yok. Olaylar olurken evet kendisi her zaman Ruth'un yan karakteri olarak hareket etti ama bunu öyle bir anlatıyor bize tek bir şey yakalayamadım Kathy'e dair. Sizi bilmem ama bu kadar popüler olmayı hak etmiyordu kanımca.
Öncelikle İthaki yayınlarının japon edebiyatı kitaplarını bu kapaklarla basmalarının harika bir fikir olduğunu belirtmek isterim. Öbür türlü bu serinin pek satacağından emin değilim.
Kuzeye Giden İnce Yol'u çok isteyerek almıştım çünkü ben betimleme yapılan kitapları çok severim. Zihnimde canlandırmayı ve kendimi ordaymisim gibi hissetmeyi. Ama bu kitapta bazen hissettim, çoğunlukla hissetmedim. Kesinlikle eski japon kültürüne dair izler taşıyor ve çok önemli bir kitap japon tarihi açısından ama alanına özel yani. Kitabı okurken çok çekici yanının olmadığını fark ettim. Kitap 102 sayfa. Bi hevesle başladığım kitabı bıraktım üç günde zor bitirdim. Kitaptan beklentim gittiği yerlere dair daha çok hikayelerden bahsetmesiydi ama bir ya da iki yolculukta tek bahsetmişti. Diğer hikayelerde "evet şu tapınağı gördüm, yağmurlu bir havaydi şimdi de başka bir yolculuğa gidiyorum" diyerekten hikayeyi bitiriyo Başo abimiz. Tamam??? Sıkıcıydı bence. 6 vermeme sebebim de hala bu tarz kitapları seviyor oluşumdan kaynaklı.
Ayrıca çeviri için de şunu diyeceğim: şiirler okurken insana hiçbir şey hissettirmiyor ve umarım bu çeviriden kaynaklı bi durumdur. Kitabın genel çevirisi iyi ama şiirler ???? 
Kuzeye Giden İnce Yol 
Başo (Matsuo Bashō)
Cordelia Hakkında YerlemelerEdebiyat
Kitabın çok övüldüğünü hepimiz biliyoruz. Ki öyle de harika bir kitap birçok konuyu hem açıkça hem de alttan alttan yüzümüze vuruyor Shakespeare, sağ olsun. Kitabı öyle bir heyecanla okumaya başlamıştım ki yani çok seveceğimden emindim(!). Çünkü çevremde okuyup da çok seven kişiler vardı ve sürekli favori karakterleri "Cordelia"ydı. FAKAT CORDELIA KİTABIN BİR BAŞINDA BİR DE SONUNDA VAR. Evet evet çok güzel bir karakter ona lafım yok ama ANLATILMIYOR BİLE BU KADAR METHETMEYE NE GEREK VARDI? Çok çok daha iyi karakterler vardı kitapta bkz: Edgar/Tom. Cordelia olayını atlattıktan sonra demem istediğim ikinci şey ise umarım karşınıza asla Edmund gibi çıkmaz. Ne illet bir karakter. Ölürken bile dedikleri artık komik desem ya da öyle bir karakterin zirvesi falan mı desem bilemiyorum. Ona da hayran kaldım tabii ki. Diğer bir olay ise HOCAM O KADAR OKUDUM HOCAM NEDEN SINAVA DAHİL OLMADIĞININ SÖYLEMEDİNİZ. Her neyse ben daha çok Cordelia için okumak istiyordum zaten ama tatmin etmedi yani o yüzden mutsuzum bana dokunmayın lütfen
Spoiler
.
.
.
Sonunda da Cordelia ölüyor değil mi yanlış değilim? Öyle içimde oturdu ki yani sonu "Cordelia ve babası beraber yaşamaya devam ettiler" şeklinde bitse çok daha tatmin olurdum açıkçası. E tabii Shakespeare aman Fidan hanım ne düşünecek diye yazmadığı için susuyorum.
Kitap geriye dönüş tekniğiyle yazılmış. Edebiyat öğrencisi olan Damla’nın bir hikaye yazması gereklidir. Bu yüzden ısrraları sonucu Murat’ı ikna eder ve Murat kendi hikayesini anlatmaya başlar.
Buradan sonrası çok güzel sarıyor insanı. Hem çok sıcak yazılmış bir kitap hem de hikayesi oldukça hoş. En başta olağan bir hayat diye geçerken sonlarda birden içinizi delebiliyor. Hemen, bir solukta bitirilebilir bir kitap. Bir nefes almak için kitap arıyorsunuz kesinlikle tercih edilmeli. Gerçek hayata karşı bir bakış açısı oluşturuyor şahsen.
