fatmanur
@filaneuse
19 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Kalp/ruh ifadesini daha iyi anlayabilmek için onu bedenimizdeki görünmez bir kapıya benzetebiliriz. Allah’a yaklaşmak istediğimiz de bu kapıdan geçerek yolculuğa çıkarız.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Allah Resulü şöyle buyurur: “Kalbe kalp denilmesi çok değişken olmasındandır. Kalbin misali çöldeki bir ağacın üzerinde asılı kalan kuş tüyünün misali gibidir. Rüzgâr onu bir oraya bir buraya savurur.”
İşte bu yapısından dolayı “nefis terbiyesi“ insanlara zor gelir. Çünkü edindiğimiz güzel sıfatların orada sabit kalabilmesi için onları sürekli beslememiz şarttır. Bunu hakkıyla başarmak için zihnimizi gündelik hayatın akışından çıkarıp manevi gerilimlerimize odaklanmalıyız. İyi bir hasret tek seferde inşa edilip içimizde daima sabit kalsaydı herkes kolayca hayalindeki kişiye dönüşebilirdi. Ancak ruhunun günlük gıdasını vermeyip bakimini ihmal edenler iyi özelliklerini devam ettiremezler.
Varlığı Allah ile ilişkilendirdiğimizde bir yapbozun parçalarını birleştirmiş gibi tamamlanmış hissederiz. Bu huzur başka hiçbir fikirde sağlanamaz. Bunu sağladıktan sonra Allah Teala‘ nın kuşatıcı sevgisine kendimizi bırakırız. İşte o zaman bilme halini muhabbetullaha çevirmiş oluruz. Muhabbetullah insanın içine düştüğü bütün çıkmazları çözecek ilahi bir aşıdır kimin kalbine girerse ona gerçek bir manevi doyum yaşatır. Kişi böylece kendini tanımaya, bilmeye yönelir. 
“Keşke bunları yaşamasaydım. O kişiyle hiç karşılaşmasaydım. Böyle bir ailede doğmasaydım,” gibi düşüncelere kapılmak, kişisel senaryomuzdan öğrenmemiz gereken hikmeti reddetmektir. Bu tavır, öfkeyle yaratıcıya yönelip “Ben ne yaşayacağımı kendim belirlemek istiyordum,“ demek gibidir.
Taşıdığımız kötü duygu ve düşüncelerden hiç etkilenmeden yaşamımıza devam edeceğimizi düşünmek bir tür “kendini unutma“ yanılgısıdır. Çünkü kalbimize hakim olan duygular bize mutlaka etki eder.