Yeni yazı din üzerine.Din
Asıl Din Nerede? – İslam’ın Özüne Dönüş Çağrısı
İnsanlık tarihi boyunca din, hakikati bulma yolunda bir rehber olmuştur. Fakat zamanla, bu rehberliğin yerini şekiller, semboller ve korkuya dayalı bir itaate çağrı aldı. Bugün İslam dini de, pek çok yerde bu tehlikeli dönüşümün sonuçlarını yaşıyor. Din diye bilinen şey, çoğu zaman Allah’ın muradı değil; insanların gelenekle, siyasetle ve cehaletle inşa ettiği bir gölgeye dönüşüyor.
İslam, kelime anlamı itibarıyla teslimiyet demektir. Bu teslimiyet, aklın, kalbin ve vicdanın bir bütün hâlinde Allah’a yönelmesidir. Oysa bugün Müslüman dünyasında din, aklın susturulduğu, vicdanın bastırıldığı, kalbinse sadece korkuyla yönlendirildiği bir kalıba hapsolmuş durumda. İnsanlar namaz kılıyor ama huşûdan yoksun; oruç tutuyor ama sadece aç kalıyor; Kur’an okuyor ama anlamıyor. Oysa Kur’an, “Düşünmez misiniz?”, “Akletmez misiniz?” diyerek defalarca insanı tefekküre çağırıyor.
Peygamber Efendimiz (sav), dinin özünü “güzel ahlak” olarak tanımladı. O, Kur’an’ı yaşayan bir insan örneğiydi. Ne var ki bugün din, ahlakla değil; şekille ölçülüyor. Kaç vakit namaz kıldığın, başörtüsünün ne kadar uzun olduğu, sakalının ne kadar gür çıktığı gibi yüzeysel ölçütler, içsel hakikatin önüne geçmiş durumda. Oysa Allah Kur’an’da buyuruyor ki: “Allah katında en değerliniz, takvaca en üstün olanınızdır.” (Hucurat, 13) Ve takva, sadece görünürde değil; kalpte olan bir derinliktir.
Din, Allah ile kul arasındaki en özel bağdır. Ama biz bu bağı aracılarla, toplumsal baskılarla, geleneksel kalıplarla kirlettik. Birçok insan, Allah için değil; insanlar ne der diye ibadet ediyor. Oysa Rabbimiz, her şeyi bilen, her kalbi gören değil midir? Dışa değil, içe bakandır. İman, sadece dilde değil; özde yaşanmalıdır.
Kur’an, ilk inen ayetinde “Oku” diyerek başladı