Dünyayı aslında kim yönetiyor?1000Kitap
"Dünyayı yönettiğini sandığınız aileler (Rothschildler, Rockefellerlar), aslında sadece küresel finansal ve lojistik operasyonları yöneten 'müdürler'dir. Onlar, insanlığın göremeyeceği frekanslardaki çok daha karanlık, şeytani/boyutlar arası enerjilerin yeryüzündeki kâhyalığına atanmışlardır."
🧠**“İnsanlar nizamı yıkmak istiyor” nidaları ile sokakları inleten Arap protestoları gösterdi ki, adalet arayışının her geçen gün arttığı, yolsuzlukların had safhaya ulaştığı, doğruluk, dürüstlük
Farkındalık oluşturulması gereken konulardan..Tüketim
Büyük endüstriyel ve finansal güçler sadece metaları değil, bu metaları üretecek ve tüketecek özneleri de üretirler. Bu üretim ve tüketim mekanizmasına biyopolitik bağlam denebilir; yani üretim ve tüketim çarkını sonsuza değin döndürecek ihtiyaçları, toplumsal ilişkileri, bedenleri ve zihinleri üretmek. Kısacası tüketenleri olduğu kadar üretenleri de üretmek. Biyopolitik bağlamda, hayat üretim için çalışmak ve üretim de hayat için çalışmak hâline gelir. Mesele yeni ihtiyaçlar, arzular ve bunları karşılayacak metalar üretirken ilgili öznelerin üretim ve tüketim döngüsündeki konumunun, bir metadan diğerine sürekli yer değiştirmesini sağlayabilmek. Dün son parçasını monte ettiğiniz kitaplığı yarın bir başkası alacaktır ama siz de onun çalıştığı firmanın ürettiği ayakkabıları giyiyorsunuzdur.
// 
Michel Foucault
Zengin Baba Yoksul Baba /İnceleme/1000Kitap
Puan vermedi·400 syf.·
2026 110. kitabı
Eğer finans dünyasının o sıkıcı, bol grafikli ve terimlere boğulmuş kitaplarından sıkıldıysan, Zengin Baba Yoksul Baba tam anlamıyla bir soğuk duş etkisi yaratıyor. Robert Kiyosaki, aslında hepimizin içten içe hissettiği ama bir türlü adını koyamadığı o acı gerçeği yüzümüze vuruyor: "Okulda yıllarca dirsek çürütüyoruz ama bize parayı nasıl yöneteceğimizi tek bir gün bile öğretmiyorlar." Kitap, akademisyen olan öz babasının (yoksul baba) "garanti iş, maaşlı hayat" mottosuyla, arkadaşının girişimci babasının (zengin baba) "riski yönet, parayı kölen yap" felsefesini kapıştırıyor. Kiyosaki’nin "Aldığınız o lüks araba ya da oturduğunuz ev aslında bir varlık değil, cebinizden sürekli para emen birer yükümlülüktür" iddiası, insanın ezberini öyle bir bozuyor ki kitabı okurken durup mal varlığınızı (!) sorgulamaya başlıyorsunuz. Tabii ki yazarın her dediği kusursuz bir formül değil; bazı bölümlerde fazla Amerikan rüyası kokan, fazlasıyla basite indirgenmiş tavsiyeler yok değil. Ancak kitabın asıl gücü sunduğu teknik analizlerde değil, kafamızın içindeki o "maaş kölesi" yazılımını silip yerine bir "yatırımcı" işletim sistemi kurmasında saklı. Finansal özgürlük fikrini bir hayal olmaktan çıkarıp somut bir hedef haline getiren, bittikten sonra bile insanı kendi harcama alışkanlıklarıyla hesaplaşmaya zorlayan, tam anlamıyla zihin açıcı bir başucu eseri.