Cedar Cove sakinlerinin hayatlarına misafir olmaya devam ediyoruz ve bu kez rotamız Gül Ağacı Sokağı. Debbie Macomber, serinin bu kitabında yine o çok sevdiğimiz, mahalle sıcaklığındaki anlatımıyla bizi karşılıyor. Bu romanda özellikle evlilik, sadakat, affetmek ve hayata yeniden başlama cesareti gibi temalar çok naif bir şekilde işlenmiş.
Karakterlerin kusursuz olmaması, tıpkı bizler gibi hatalar yapması ve bu hatalarla yüzleşme süreçleri hikayeyi çok daha gerçekçi kılıyor. Gül Ağacı Sokağı'ndaki evlerin pencerelerinden sızan hayat hikayelerini okurken zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Entrikadan uzak, ruhu dinlendiren, adeta sıcak bir fincan çay eşliğinde dostlarla sohbet ediyormuş hissi veren bir kitap. Yoğun dönemeçlerden sonra sığınılacak huzurlu bir liman arayan tüm kitapseverlere tavsiyemdir.
#GülAğacıSokağı #DebbieMacomber #CedarCove #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #RomantikKurgu #SıcakRomanlar #NeOkudum
Hikayesi gibi karanlıkta kalmış bir kitap1000Kitap
Tahar Ben Jelloun'un Işığın Kör Edici Yokluğu romanını yaklaşık iki yıl önce okudum. Aradan geçen zamana rağmen hâlâ aklıma gelen, zihnimde yaşamaya devam eden kitaplardan biri. Bazı kitaplar okunur, kapağı kapatılır ve zamanla unutulur. Bazıları ise insanın içine yerleşir. Bu roman benim için ikinci gruba giriyor.
Kitap, Fas'ta 1971 yılında Kral II. Hasan'a yönelik başarısız suikast girişiminin ardından yaşanan gerçek olaylardan esinleniyor. Darbe girişiminden sonra hayatta bırakılan askerler, sorgulanıp Tazmamart zindanlarına gönderiliyor. Ancak buraya "hapishane" demek bile yetersiz kalıyor. Çünkü burası bir cezaevi değil, yaşayan insanların yavaş yavaş ölüme terk edildiği bir mezar.
Yirmi yıla yakın bir süre boyunca karanlığın içinde, insanlık dışı koşullarda yaşamaya çalışan mahkûmların hikâyesini okuyoruz. Hücreler o kadar dar ve karanlık ki insan, böyle bir yerde birkaç gün bile dayanmanın mümkün olup olmadığını düşünmeden edemiyor. Buna rağmen bazıları yıllarca hayatta kalmayı başarıyor.
Kitabı okurken beni en çok etkileyen şeylerden biri umut ve inanç arasındaki fark oldu. Normalde umut insanı ayakta tutan bir şey olarak görülür. Oysa bu romanda umut etmek bazen insanı öldüren bir şeye dönüşüyor. Çünkü sürekli kurtulmayı beklemek, her geçen gün biraz daha hayal kırıklığına uğramak demek. Bu yüzden mahkûmlar umut etmeyi bırakıyorlar. Onları ayakta tutan şey ise inanç oluyor. İnanç sadece dinî anlamda değil; insan kalmaya, aklını korumaya ve kendi iç dünyasını ayakta tutmaya duyulan inanç.
Kitap boyunca insanın ne kadar dayanabileceğini görüyoruz. Açlık, hastalık, yalnızlık ve karanlıkla mücadele eden insanlar zamanla fiziksel olarak tükeniyor. Bazıları aklını kaybediyor, bazıları sessizce ölüme yaklaşıyor. Bir zamanlar özgürce dolaşan, kahve içen, yemek
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Selam kitap dostlarım
Bugün birbirinden farklı duygulara dokunan şiirlerle dolu bir yolculuğa çıktım.
Bir kuğu ve kuğulara aşık bir yazar.
Bu şiirler o kadar sıcak o kadar naif bir anlatımla yazılmıştı ki çok sevdim. Ayrıca bu şiirlerde sevgi, özlem, ayrılık, geçmişe duyulan hasret ve hayatın insana yüklediği duygular ön plana çıkıyor.
Şair, denizden yıldızlara, kuğulara, incilere, yapraktan bir fincan salebe kadar günlük yaşamın içinden detayları duygularla harmanlayarak okura sunuyor.
En çok hoşuma giden noktalardan biri, şiirlerin sade ve anlaşılır bir dille yazılmış olmasıydı. Bazı dizelerde geçmişin izlerini hissederken bazı dizelerde sevginin sıcaklığına, bazı dizelerde ise ayrılığın sessiz hüznüne tanıklık ediyoruz. Özellikle "İstanbul Seni Aldı Benden" ve "Deniz Kıyısı" şiirleri, özlem duygusunu etkileyici bir şekilde yansıtıyor.
Şiirler boyunca doğa imgeleri sıkça karşımıza çıkıyor; ay, yıldızlar, deniz ve yapraklar yalnızca birer unsur olarak değil, duyguların taşıyıcısı olarak da kullanılıyor. Bu da esere samimi ve duygusal bir atmosfer kazandırıyor.
Duygulara dokunan, kısa ama anlamlı dizeler okumayı seven şiir okurlarının keyifle vakit geçirebileceği bir çalışma olmuş.
Ve
Bu bir son değil
Kuğunun baslangicinin ilk adımı
KUGUM...
Bu kitap, kuğunun kaderini yaşayan, kalbini denizin incisi gibi veren herkese gelsin.
Şiirle ve kitapla kalın.
Petrikor // Jonah Axon // Limera Yayınları
Selam bu defa size gerçek mi yoksa hayal mi diye düşündüğüm bir kitapla geldim.
Petrikor gökyüzü ile yeryüzünün ortak kokusu. Ayrixa burasi Yokluk Ülkesi.Çünkü yağmur önceki sessizlik,yağmurdan sonraki o eşsiz toprak kokusu ve sessizlik insan ruhunun derinliklerine kadar dokunabilmesi.
Her şey bir ofisin sessizliğinde başlar ve isimler yoktur.Sadece adam ve kadın. Sessiz ve sakin bir adam, gururunun arkasına saklanmış duygularını göstermek istemeyen,gösterince de uzaklaşan bir kadın.İkisinin arasındaki ilk yakınlaşma bir fincan kahveyle başlar ve bir fincan bardak çayla başlayan devam eden ilişki.Ama bu aklınıza sevgili gibi bir gelmesin. Aralarındaki durum bazen huzur ve sükunetken,bazen ani çıkışların olduğu uzak,soğuk,mesafeli bir duruma dönüşebiliyor.Bu durumu bazen aşabiliyorken,bazen zor oluyor onlar için. Adam kadına zamanla aşık olur.Kadına olan sessiz sevgis,kadının gururunun baskın olması.Adam sevdiği kadına ulaşmak için çok çabalar.İçindekileri kadına hissettirir.Kadın bu sahiplenme hoşuna gitse de,kendi kurduğu kalkanını kaldırıp kendi yarattığı huzurlu dünyasından uzaklaşmak istemediği için, kalkanını indirmek istemez.Adam kadın için çok uğraşırken kovalarken,kadın kaçıp çevresini kalkan olarak kullanmaya başlar. Bir süre adam bu sesi sevgisini içinde kadına sevgisi ile kadını bekler ve öznar ama bir yerden sonra vazgeçmesi gerekir Kendi iç dünyası duygularıyla yeniden yüzleşir.Artık bu durum adamın kendi dünyasında savaşı ve barışını.Adam anlarki sevmenin bir yerde yetmediğini...
Oasis(adam),kendi sessiz varlığında yörüngesini usulca sürdürürken,kusursuz görünürken,Lapis dev sert,köyü,aşılmaz bir duvar gibi duruyordu.
Bu iki farklı sessiz kişiliğin zaman zaman mutlu olsalarda asla ikisi bir bütün olup mutlu
Sade Bir Hayat benim için sadece okunan bir kitap olmadı, biraz da durup kendi hayatıma bakmama vesile oldu. Kitabı okurken sürekli kendime şu soruyu sordum: "Gerçekten ihtiyacım olan şeyler neler?" "Neden sürekli yetişmeye çalışıyorum?"
"Neden boş durunca suçlu hissediyorum?"
"Neden hayatımın güzel olması için daha fazlasına ihtiyacım olduğunu düşünüyorum"?Çünkü çoğu zaman daha mutlu olmak için daha fazlasına ihtiyacımız olduğunu düşünüyoruz. Oysa yazar, mutluluğun bazen yavaşlamakta, elindekilerin kıymetini bilmekte ve hayatı sadeleştirmekte saklı olduğunu hatırlatıyor.
Kitabın en sevdiğim yanı, insana bir şeyler dayatmaması oldu. "Şunu yapmalısın, bunu bırakmalısın" gibi bir dili yok. Daha çok bir dost sohbeti gibi ilerliyor. Yazar kendi deneyimlerinden yola çıkarak sade yaşamın ona nasıl iyi geldiğini anlatıyor ve okura da kendi hayatını gözden geçirmesi için alan bırakıyor.
Okurken özellikle günümüzün sürekli koşuşturma hâlini düşündüm. Bir şeylere yetişmeye çalışırken aslında hayatın kendisini kaçırdığımızı fark ettim. Bazen bir fincan çayı sakince içmek, sevdiğin bir kitabı okumak ya da sessizce oturup düşünmek bile insana iyi gelebiliyor. Kitap bana bunu yeniden hatırlattı.
Okumak, yürümek, yemek yapmak, evi toplamak, yalnız kalmak gibi sıradan görünen şeyler aslında hayatın özü olabilir.
Elbette çok hareketli bir kurgu ya da büyük olaylar bekleyenler için yavaş ilerleyen bir kitap olabilir. Ancak sakinleşmeye, iç sesini duymaya ve hayatını biraz daha sade bir gözle değerlendirmeye ihtiyaç duyanlar için oldukça kıymetli bir eser olduğunu düşünüyorum.
Kitabı bitirdiğimde üzerimde bıraktığı his huzurdu. Bana göre Sade Bir Hayat, daha azla yetinmenin değil, aslında daha anlamlı olanı fark etmenin kitabı. Bazen mutluluğun uzakta değil, tam da içinde yaşadığımız
Huanam-dong Kitabevi (orijinal adıyla *Welcome to the Hyunam-dong Bookshop*), Koreli yazar Hwang Bo-reum’un kaleme aldığı, yayımlandığı andan itibaren dünya çapında bir "şifa edebiyatı" (healing fiction) akımı başlatan, ruhu dinlendiren naif bir romandır. Kitap, günümüz dünyasının bitmek bilmeyen koşturmacasından, tükenmişlik sendromundan ve başarı baskısından yorulan okurlar için adeta bir sığınak niteliğindedir.
Romanın merkezinde, parlak bir kariyere ve görünüşte ideal bir hayata sahipken, yaşadığı ağır tükenmişlik (burnout) sonrası her şeyi geride bırakan Yeongju yer alır. Yeongju, ruhunu iyileştirmek ve çocukluk hayalini gerçekleştirmek adına Seul’ün sakin bir mahallesinde "Hyunam-dong Kitabevi"ni açar. Başlarda sadece kendi kabuğuna çekilmek ve kitapların arasında kaybolmak isteyen genç kadın, zamanla bu mekanı sadece kendisi için değil, hayatın yükü altında ezilmiş diğer yaralı ruhlar için de bir dönüm noktası haline getirir.
Kitabevi, zaman geçtikçe birbirinden farklı karakterlerin yollarının kesiştiği ve birbirlerini iyileştirdiği sihirli bir yere dönüşür: İş bulma baskısından bunalmış genç baristan Minjun, evliliğinde ve hayatında yönünü kaybetmiş sadık müşteri Jungsuh, kahve çekirdeklerini kavururken kendi iç dünyasını düzene sokmaya çalışan bilge kahve kavurucusu Jimi ve annesinin beklentileri arasında sıkışıp kalmış lise öğrencisi Mincheol... Her bir karakter, bu küçük dükkanda kahve kokusu ve sayfaların hışırtısı eşliğinde "İyi bir hayat nedir?", "Doğru meslek, sadece çok para kazandıran meslek midir?" ve "Kendimize karşı nasıl dürüst olabiliriz?" sorularına yanıt arar.
Hwang Bo-reum, oldukça yalın, sakin ve acelesiz bir dille okuyucuya adeta sıcak bir fincan çay ikram eder. Kitapta büyük dramlar, aksiyonlar veya ters köşeler yoktur; aksine hayatın
