worokfndkdpwpe
@finisterre
Büyük bir delilik içermeyen yaşamlar değerden yoksundur. Öyle bir yaşamın taşınkinden, bir tahta parçasınınkinden ya da bir yabani otunkinden ne farkı olabilir? Tüm içtenliğimle söylüyorum, taşa, tahta parçasına ya da yabani ota dönüşmeyi istemek için insanda büyük bir deliliğin olması gerekir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yalıtılmış, ayrı düşmüş halimizle, her şey bizim için erişilmezdir. En derin ölüm, gerçek ölüm, ışık bile ölümün ilkesine dönüştüğünde yalnızlıkla gelen ölümdür. Öyle anlar sizi yaşamdan, aşktan, gülümsemelerden, arkadaşlıklardan -hatta ölümden de- koparır. İnsan o zaman dünyanın hiçliğinden, kendi hiçliğinden başka bir şey var mı diye sorar kendine.
“Anlamayacak olanlara söyleme sakın, bilebileceğin en güzel şeyleri.”
“Kabalıklardan ve kalabalıklardan uzakta, hiçbir yerden ve hiçbir kimseden, hiçbir şey beklemeden yaşanan yalnızlıkları salt toplumdan uzaklaşma/atomlaşma/izolasyon olarak (da) değerlendirmemek gerekebilir. Bu tür yalnızlıklar, içselleşmeler, kendi kendisiyle buluşmalar, her şeyden kurtulup, hiçbir dayanak noktasının kalmadığının duyumsandığı, insanın kendi kendisini yarattığı anlardaki olağanüstü heyecanlar, çoşkular, hazlar, güzelliklerle dolu serüvenler olarak da düşlenebilir. Melankolik yaşamın satır aralarında uyumsuzluğun, toplumsallaşamamanın, her dem günahkarlığın ve saçmalığın keyfi de yaşanır.”
“Başka bir gün insanların ahlaksızlıklarına, sahteliklerine, iftiralarına, dünyayı saran kötülüğe karşı bir isyan duyar, insanlara çürük yanlarını göstermek dileğiyle yanardı. İçinde bir yığın düşünce, denizin dalgaları gibi birbirini kovalar, eylem haline gelir, kanını çoşturur; damarları şişer; bedeni esrarlı bir güçle gerilir, niyetler birer tutku halini alırdı.”
