Firdevs
@firdevsaltun
Per aspera ad astra...
Lisans
İstanbul
2 Temmuz
251 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanlar genellikle benim çok şey bildiğimi sanıyorlar... Halbuki gerçekten de gülmekten başka tek bir yol bile bilmiyorum.
Öykünün başından sonuna kadar yazarın yaşadığı değişim çok şey anlatıyor. Kendini iyileştirme süreci tam olarak da böyle oluyor sanırım. Öfkeyle başladığın cümleyi özleyerek tamamlıyorsun. Bir adım ileri gidiyorsan iki adım geriliyorsun. Kolay olmuyor, deneyerek, yanılarak, düşerek, kalkarak ilerliyorsun. Tüm olumsuzluklarda bir güzellik bulmaya çalışıyorsun. Acılarınla gülerek başa çıkmayı öğreniyorsun çünkü yazarın da dediği gibi: "Dalga geçemediğimiz her şey bizi tüketir, gülelim gitsin."
Ben de seni suçladım Osman, sonra kıyamadım affettim ama sen yine de bilme. Yada bil sen de gül gitsin Osman.
Yazarın, "Ben bu yolun sonunda kendime çıktığım için çok mutluyum. Zor bir yolculuktu ama doğrusu değdi, manzaram gayet iyi." sözleri bu sürecin nasıl sonuçlanması gerektiğiyle ilgili en doğru mesajı verdiği kanısındayım.
''Seni hayata bağlayan ne var ki?''
Okuma deneyimini tarif etmekte en çok zorlandığım eserlerden biri oldu ancak yorumlamamak da haksızlık olurdu.
Pessoa'nın okuduğum ilk eseriydi, yazarın duygu dünyasıyla tanıştıktan sonra başka bir eserini ne zaman okumaya hazır olurum bilemiyorum ama diğer eserlerini de okuyacağımı biliyorum.
Kitap olaylara nazaran duygulara dayanıyor. Pessoa, yaşamını her yönden sorgulamış, ulaşabildiği cevaplardan sonra insanların arasında normal bir şekilde yaşamına devam edebilmeyi başaramamış. Anlaşılmak istemiş, açıklamayı denemiş zamanla vazgeçmiş ve yalnızlığında huzur bulmaya zorlamış kendini. Kendini sorgulamayı bırakamamış, sorguladığı için hatta neredeyse her şey için kızmış kendine. Çözümü ne hissediyorsa veya hissedemiyorsa her şeyi yazarak bulmuş ama yazdıklarını da beğenmemiş. Eser gerçekten tam anlamıyla huzursuzluğun kitabı. Kendini bu kadar sert eleştiren birinin duygularını deneyimlemek yorucu bir süreç oldu ancak eserin edebi kalitesi kendini okutturuyor.
''Seni kitap okuyan insanlarla tanıştıracağım. Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer.''
Martin'i maceradan maceraya koştuğu denizci olduğu hayatında daha çok sevmiştim sanki. Öğrenme ihtiyacıyla sürekli okuduğu veya yazdığı hayatıyla bile daha mutlu olabilirdi. Başarılı olmasına rağmen kendisi için değil de aşık olduğu insan uğruna hayatında yaptığı ve benimseyemediği tüm değişikliklere üzülerek şahit oldum. Aşk için bir insan kendinden ancak bu kadar ödün verebilirdi sanırım. Martin'in kendi hayatına ve hayallerine yabancılaşmasının hikayesi. Defalarca kez kendini yeterince ifade edemediğinden yakınmış olsa da Martin, tüm hislerini açıkça ifade edebilmiş. Anlamayanlara anlatmak boşuna. Gerçekten zamanında söylenmemiş hiçbir sözün ve geç kalınmış hiçbir davranışın değeri kalmıyor.
Bana birisi ''İnsan ne ile yaşar?'' diye sorsaydı cevabım şu olurdu: ''Ne ile yaşar bilemem ama ne olmadan yaşayamayacağını söyleyebilirim: Umut!''
Kendini tanımak uzun bir süreçtir. Bu sürece başlamak için doğru bir kaynak olabilir. Eser, temel olarak psikolojik açıdan yaşamımıza etkisi olabilecek durumları yüzeysel bir biçimde aktarıyor. Üslubu oldukça yalın ve anlaşılır. Herkesin okuyabileceği, anlayabileceği ve belki kendine pay çıkarabileceği bir kaynak.
Belki de anlatmaya çalıştın birilerine. Kim bilir?Edebiyat
Bazı kitaplar vardır. Okuduktan sonra hayatınız bir daha eskisi gibi olmaz. Bu kitabı en az bu şekilde ifade edebilirim.
Hayatımda çoğu zaman bir şeyleri anlatamadığımı veya anlatsam da anlaşılmadığımı hissediyorum. Okurken, konuşmadan anlattığımı ve açıklamadan anlaşıldığımı hissettim. Neredeyse her karakterle empati kurdum. Hepimiz bazen bazı yerlere bazı insanlara ne yaparsak yapalım tutunamıyoruz. Selim'in tutunamayışının ve Turgut'un tutunma çabasının hikayesi okuyucuyu içine çekiyor. Gerçekten tüm kitapların bir okunma zamanı var. Okumayı daha fazla ertelemediğim için mutluyum. Hikayenin içinde tutunma çabamı ve bu çabanın sarıp sarmalandığını hissettim.
Selim farkında olmasa da şanslı biriydi. Onu seven insanlar vardı hayatında. Ama bazen sadece çıkış yolunu bulamaz insan. Bu kitabın üzerimde bıraktığı karamsarlıktan kurtulmak biraz zamanımı alacak ama bunun o kadar da zor olmayacağını düşünüyorum. Bu hikayenin bana aynı zamanda nasıl tutunulacağını öğrettiğini de hissediyorum.