firûze
@firuze____
Bir yolcunun okumaları...
Şu anda okuduğu kitaplar
Bilhassa en derin ve mühim konularda, fazlasıyla yalnızız...
Bir Sufinin Günlüğü Üzerine...1000Kitap
İçeriği kadar ismini de ilgi çekici bulduğum eser " 
Gölgeler Koridoru " adını Furkan suresindeki
"Rabb'inin gölgeyi nasıl uzattığını görmedin mi?" ayetinden almış.
Amerika'da psikoloji alanında akademik çalışmalar yapan 
Muhyiddin Şekur , bu kitabını tasavvufa giriş serüvenini anlattığı anı-günlük şeklinde yazdığı " 
Su Üstüne Yazı Yazmak " adlı eserinin devamı niteliğinde kaleme almış.
İlk kitabını büyük bir keyifle okuduğum ve inanç yolculuğunu kıymetli bulduğum yazar,bu eserini de günlük tarzında yazmış.Şekur,Müslüman olduktan sonra hem enfüsî hem de afaki dünyasındaki değişim ve dönüşümleri gözlemlerken, bu tecrübelerini bizimle samimi üslubuyla paylaşmış."Su Üstüne Yazı Yazmak" daha çok içsel yolculuğundan yansımalar içerirken bu eserinde yazarın bir Müslüman olarak sosyal ve evrensel sorunlara dair tecrübelerine ve duruşuna da şahit oluyoruz.
Tasavvuf, taliplileri için özel bir yaşam disiplinidir. Öğretileri gereği bu yaşam tarzının kendine özgü zevki ve büyülü bir keyfiyeti olduğu gibi, mânevî anlamda ciddi tehlikeler de barındırdığını görürüz.Malesef ki mâkam hırsı ve nefsin daha pek çok oyunu bu yolun taliplileri için derin uçurumlar gibidir.
Kıymetli yazarın bu yolda karşılaştığı zorlukları ve tecrübe ettiği olayları kaleme alırken hadiseleri bir tasavvuf ehli olarak irfâni nazarla değerlendirip diğer taraftan bir psikolog olarak analiz ediyor oluşu eserin en dikkat çekici kısımlarıydı diyebilirim.
Kitabın beni en çok sarsan ve etkileyen bölümü ise Şekur’un savaş esnasında ve sonrasında yaşanan zulümlere duyarsız kalmayarak Bosna-Hersek ve Hırvatistan'a gerçekleştirdiği ziyaretlerde yaşadığı olaylar ve şahit olduğu trajedilerdi.
Tasavvufa dair düşüncelerini ve bu yolda gösterdiği samimi çabalarını takip etmeye çalıştığım Muhyiddin Şekur benim için,yaşadığı her hadisenin arkasında
Gölgeler Koridoru " adını Furkan suresindeki
"Rabb'inin gölgeyi nasıl uzattığını görmedin mi?" ayetinden almış.
Amerika'da psikoloji alanında akademik çalışmalar yapan Muhyiddin Şekur , bu kitabını tasavvufa giriş serüvenini anlattığı anı-günlük şeklinde yazdığı " Su Üstüne Yazı Yazmak " adlı eserinin devamı niteliğinde kaleme almış.
İlk kitabını büyük bir keyifle okuduğum ve inanç yolculuğunu kıymetli bulduğum yazar,bu eserini de günlük tarzında yazmış.Şekur,Müslüman olduktan sonra hem enfüsî hem de afaki dünyasındaki değişim ve dönüşümleri gözlemlerken, bu tecrübelerini bizimle samimi üslubuyla paylaşmış."Su Üstüne Yazı Yazmak" daha çok içsel yolculuğundan yansımalar içerirken bu eserinde yazarın bir Müslüman olarak sosyal ve evrensel sorunlara dair tecrübelerine ve duruşuna da şahit oluyoruz.
Tasavvuf, taliplileri için özel bir yaşam disiplinidir. Öğretileri gereği bu yaşam tarzının kendine özgü zevki ve büyülü bir keyfiyeti olduğu gibi, mânevî anlamda ciddi tehlikeler de barındırdığını görürüz.Malesef ki mâkam hırsı ve nefsin daha pek çok oyunu bu yolun taliplileri için derin uçurumlar gibidir.
Kıymetli yazarın bu yolda karşılaştığı zorlukları ve tecrübe ettiği olayları kaleme alırken hadiseleri bir tasavvuf ehli olarak irfâni nazarla değerlendirip diğer taraftan bir psikolog olarak analiz ediyor oluşu eserin en dikkat çekici kısımlarıydı diyebilirim.
Kitabın beni en çok sarsan ve etkileyen bölümü ise Şekur’un savaş esnasında ve sonrasında yaşanan zulümlere duyarsız kalmayarak Bosna-Hersek ve Hırvatistan'a gerçekleştirdiği ziyaretlerde yaşadığı olaylar ve şahit olduğu trajedilerdi.
Tasavvufa dair düşüncelerini ve bu yolda gösterdiği samimi çabalarını takip etmeye çalıştığım Muhyiddin Şekur benim için,yaşadığı her hadisenin arkasındaYaratıcı insan kendi başına bir dünya olmalı ve her şeyi kendi içinde ve ilintili olduğu doğada bulabilmelidir.
Bir sanat eseri yalnızca zorunluluktan doğduğunda iyidir.
Bir sanat eserine eleştirel sözlerden daha fazla zarar veren başka hiçbir şey yoktur.