“Bir madde, tabii olan merkezinden ayrıldığında sevgiyle ayrılır ve oraya yine sevgiyle dönmeye çalışır. Ezelde harekete geçen eşya ebediyete sevgiyle yürüyecektir. Göklerde, yerlerde ve ikisi arasında ne varsa sevgiyle vardır. Gökler sevgiyle dönerler, yıldızlar sevgi sayesinde yerlerinde durabilirler. Tıpkı kalbimizdeki sevgi yıldızları gibi... Bu yüzden dış yerine içi, suret yerine ruhu sevmek gerekir. Hayat ancak sevgiyle tatlıdır ve sevgilisiz dünyada hayat sürmek beyhudedir.”
“Hakikati sevmek, babacım, sevgilerin en güzelidir.Çünkü hakikat Mutlak Güzellik’ten doğar ve bütün güzeller O’nun güzelliğinden bir ilham taşıdıkları için sevilirler. Hakikati ayırt etmeyi bilirsen sevgiliye karşı sevgide ortak edinmemiş olursun. Sevgiliyi sevmek, sevgilinin sevdiklerini sevmek, sevgili için ve sevgiliyolunda sevmek, sevgiliyle birlikte sevmek, bunların hepsi insanın tabiatına uygundur. Büyüyünce bu dediklerimi çok daha iyi anlayacaksın, ama şimdilik sevgiyi bir su farz et. Ona ulaşmak zevk, ayrı kalmak acıverir insana!.."
"Fizikten bir alıp sınıfta kaldığım yıl da böyle kızarıyor; irkiliyor ve kendimi mahvolmuş sayıyordum, kız kardeşimin bana emanet ettiği işlerini batırdığımda da aynı şekilde mahvolduğumu sanmıştım. Ne oldu? Şimdi üstünden yıllar geçtikten sonra bunun beni nasıl olup da üzdüğünü şaşırarak anımsıyorum. Bu acıyla da aynı şey olacak. Zaman geçecek ve umurumda olmayacak."