“...Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans edip durmuşum.”
“Yanlış melodi mi?”
“Umut vaat eden delikanlının melodisi, hayatım boyunca dilimden düşürmediğim melodi!”
“Melodi doğruymuş Josef ama dans yanlışmış.”
“Ben de sizin gibi neden korkuların gece hüküm sürdüğünü düşünürüm. Bunun üzerine yirmi yıl düşündükten sonra korkuların karanlıktan doğmadığı anladım; korkular da yıldızlar gibi hep oradadırlar ama gün ışığı onları gizler.”
“annesinin kolları arasından sıyrılarak yaylıya atladığında, atlar hareket edip tekerlekler döndüğünde, çıngırağın sesi duyulduğunda... arkasından bakmanın bir yararı olmazdı artık.”
"O'brien sol elini kaldırdı, tersini Winston'a doğru çevirip baş parmağını kaldırdı.
-Kaç parmağımı kaldırdım Winston?
-Dört.
-Peki parti dört değil beş olduğunu söylerse... o zaman kaç parmak?
-Dört.
Bu sözcük bir acı çığlığıyla sona erdi."